Hiç aklında yokken biri çıkar karşına.
Önce hål hatı sormalar, sonra da kısa kısa konuşmalar derken alışırsın ona.
Her gece yatmadan en son ona "iyi geceler", her sabah uykulu gözlerle ilk ona "günaydın" dersin...
Düşünürsün, önemsersin aklın onda kalır..
Kendinden çok onu umursarsın..
Seversin işte..
En sonunda tamamen kaybedersin..
Ve yine birini bu kadar çok sevmemen gerektiğini göğsünün altındaki o tarifsiz sızıyla öğrenirsin..