Çabucak geldim yine :)·272 syf.·Alıntı
10/10
2026 76. kitabı
Bilen bilir kitapları okumam neredeyse yerim :)
Hani çok acıkırsınız,şekeriniz tansiyonunuz düşer açlıktan.Eve gelir gelmez ağzınıza bir şeyler tıkarak yemek yersiniz ya.Hıh tam olarak öyle bir kitap.(Ne anlattım beeee)
Elimden bırakamadım
Ben kitap içeriğinden çok nadir bahsediyorum bana olan hislerinden bahsetmek daha mantıklı geliyor.(kendiniz okuyup tanıyın karakterleri banane)
Yine söylüyorum elimden bırakamadım,17 Haziran’da ne olacak,insan kendi çocukluğu ile nasıl konuşur.Ayyy noluyoorr :)))
Uyanıyorsun,bir telefon numarasına denk geliyorsun ve numarayı çevirip “alo” dediğin anda,karşı taraftan ölmüş babanın sesi.
Bence bu kadar yeterli :)
Keyifli okumalar herkese :)
Gittim ben
#artemisaşkına çok güzel hikayeydi, devamı hemen gelsin! - hemen kontrol ettim busrokuyor 3 kitap çevirmiş - Zaten incecikti hıh hemen bitiverdi. Tadı damakta kaldı valla.
Öncelikle buradaki kötü karakteri seveceğinize eminim. Çünkü seri cinayet işleyen kadın katilin büyük bir amacı var: İNTİKAM!
Öldürdüğü insanların hepsini çok iyi tanıyor. Ve bu insanlar ona büyük zarar vermiş, hayatını çalıp, onu öldürüp kendi hayatlarına devam etmiş insanlar. Lana önce kendini iyileştirmek için sonra intikam planı için kimliğini değişmiş bir kadın. Ancak bu yolda yalnız değil. Arkadaşı da var.
Hepsinin acı çekmesini, korkmasın, ağlamasını, yalvarmasını ve çaresizce kabullenmesini istiyor...
Lana'daki intikam ruhu bende de var. Büyük zevk aldım. Hepsi hak etti pislikler. Ama hikaye gizemi bir anda çözülmüyor. Çözülmemiş kısımları sonraki kitapta okuyacağıma eminim.
Bu arada Lana, FBI'dan onun davasını inceleyen ajan Logan ile sevgili oluyor. Arı kovanına çomak mı sokuyor yoksa arı o mu, bilemiyorum. Büyük cesaret, heyecan verici.
Ama Logan tüm bunları öğrendiğinde ne olacak acaba? Ben Lana'dan yana olacak diye düşünüyorum ama mesleki ahlakı da ağır basabilir.
Bu arada finalde fena tosladı Lana. Her şeyiyle ikinci kitabı merak ettim ama en çok da o son merak ettiriyor.
Efenim Müko çeviri ve edisyon iş birliği için Büşra ve Mihriban'a teşekkür ediyorum.
Benden 10 puan kaptı. Dehşet ve ibretle tavsiye ediyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir kitap biter. Duygularınız yükselir, taşar… son kelimeyi okuyup kitabın kapağını kapattığınızda genzinizde sızlayan bir şey olur hani! İşte, o kitap; bu kitap! Bakın bir sürü farklı anlatıcıdan, farklı zamandan bahsediyorum. O kadar kişi ve zaman içinde kaybolmadan, kurgu hatası yapmadan geçmişle gelecek arasında köprü kurmak böyle bir kitap yazmak o kadar kolay değil! Kitap biteli çok oldu aslında, ruhum dinsin, zihnim dinlensin istediğimden bekledim. Kitabın kötü yanı yok muydu?.. Vardı elbette… hatta ipucunu yakaladığım anda lütfen iş oraya gitmesin, iç sesimle ilerleye ilerleye karşılaşmak istemediğim şeyle yüz yüze geldim: eş cinsellik… Sevdiğiniz bir yemeğin sonuna yaklaşırken tabaktan kıl çıktığını düşünün. Hıh, işte öyle bir histi benim için. Normal mi?… Değil ve lütfen normalleştirilmesin. Bir diğer husus da Türklere özgü okuduğum şeyler içimi huzursuz etti. Doğruluk payının olduğu yerler vardır muhakkak ama Amerika’nın yardım ettiği (…) (uçakla konserve atıyorlardı çatışma ortasında kalan bir topluluğa) cümlelerini okuduktan sonra hadi canım, dedim. Yani bir şeyi söylemeyince yalan söylemiş olmuyorsunuz ama gerçekleri de söylemiş olmuyorsunuz. Sessiz kalmak da haksızlıktır ya da birine sessiz kalırken diğer şeyi alenen yazıyorsan o da yanlılıktır. Ben Elif Şafak’ın kalemini -siyasi görüşünden bağımsız- seviyorum. Roman tekniğine hâkim ve derin bir araştırma yaparak kaleme alıyor eserlerini. Ancak okurken de içimden; bunu da yazmasan ne vardı, dediğim cümleler de kurmuyor değilim. Eğer eş cinsellik mevzusunu işlememiş olsaydı yeni hediye etmelik favori kitabım olurdu. Kitapla kalın.
Ancak, hikâyelere ne kadar değer veriyorsa hikâye anlatıcılarına da bir o kadar güvenmezdi kral.
”Yaraları zarar veren değil, zarar gören kişi taşır.”
Parası olunca insanın
Pablo Ruiz Picasso, 1881’de Malaga’da doğdu. Picasso ile ilgili öğrendiğim ve şoke olduğum bilgi, rivayete göre konuşmadan önce çizmeye başlamış olduğuydu. Çocuk yaşta helezonik çizgiler çizermiş. Picasso çok tanınmasına rağmen, sanırım en hor görülen ve pek çok kişi tarafından “hıh, bunu ben de yaparım”cıların en çok eleştirisine maruz kalan ressam olabilir. Yazarın deseninin zayıflığına inan pek çok kişi, 1897’de çizmiş olduğu Bilim ve Merhamet’e (Science and Charty) bakmayı pek akıl edemez; bu eser kesinlikle deseni zayıf bir ressamın elinden çıkabilecek gibi değildir.
Oldukça fazla eser çizen Picasso, bir o kadar da siyasi olaylara kulaklarını kapatmayan, daha iyi bir dünya için sosyal sorunları tuvaline taşıyan bir kişilik. Sosyalist kişiliği kesinlikle onu sevmemdeki en büyük pay olabilir, sanatından sonra. Franco Dönemi’nde, Dali gibi hükümet yanlısı olabilirdi, lakin kendisi karşısında durmayı tercih etti ve sanatçıyı değerli kılanı, başkaldırıyı seçti. 1937’de Nazi uçaklarının Guernica şehrini bombalaması, onu resmileştirmiş ve subaylara verdiği cevap tarihe çoktan kazıldı bile. 1907’de Georges Braque ile birlikte “Kübizm” akımının kurucuları oldu ve devamcıları asla tükenmeyen hızla ilerledi. Picasso hakkında yazılacak satırların çokluğunu anlatmaya kelimeler yetmez. Siz en iyisi Picasso’nun hayatını okuyup eserlerini bir görün. Çok şaşıracağınız, öğreneceğiniz ve seveceğiniz noktalar var, emin olun. Sanatla kalın!
Büyülü Gerçekliğin Zirvesi
Duygudan duyguya sürükleyen, ahh saçma dediğiniz şeylere sizi alıştıran, o saçmalıkların size artık normalmiş gibi geldiği, nesilden nesile aktarılan lanet.. sihir, büyü, aşk, korku, kehanetler, ölümler, savaşlar, yenilgiler..
Çalkantılar içinde okurken bir yandan da isimleri akılda tutmaya çalışıyorsunuz. Zaten zor bir konuyu sindirmeye çalışırken " aa bu şey miydi ya?" Dur bu kimin çocuğuydu, kimin karisiydi?" diyerek bir de sürekli kitabin başındaki aile ağacına bakıyorsunuz.
Evet zor bir kitap lakin sindirerek, kendinizi vererek okuduğunuz zaman enfes bir roman..
Hani düşünürüz ya bazı kitapları okuduğumuz zaman; " Nasıl bir hayal dünyası, nasıl bir düşünce seliyle yazılmış, hayret dogrusu" diye.. Hih! Bu işte o kitaplardan.. Hatta üst sırasında listenin
Nihayet serinin ikinci kitabı geldi. İlk kitap gibi süslü püslü ama kokusuz. Malum yayınevinin imzası kokulu kitaplar.
Aslında çok da araları yok ilk kitapla ama ben biraz konuyu unutmuşum. Okudukça aklıma geldi. İsmini hatırlayamadığım esas kız Ejderyan bakıcısı gibii bir şeydi. Bir gün ejder muhafızı olma hayalleri kuruyordu. Ancak hayatının tamamen yalan olduğunu acı bir şekilde öğrenmişti.
İkinci kitapta onu sürükledikleri hayat gerçekten korkunç. İstemediği bir yarışmaya katılmak zorunda bırakıldı. Kimliğini saklamak zorunda bırakıldı ve hayatı için savaşmak zorunda bırakıldı.
Üstelik yavuklusu da biçız kraliçenin adamı, babası olacak denyo kral da hiç yardımcı değil. Kız, anasının kim olduğunu bilmiyor. Kraliçe onu öldürmek istiyor sebebi de saçma. İki ucu b.klu deynek. Yarışmayı kazanırsa perilerin varisi olacak ancak kraliçe bunun olmasına izin vermez.
Tabii ağzı da durmuyor bizim kızın. Pek Bi çirkefbunu sevdik de az Bi sus be kızım. Esas oğlan zaten ayrı karın ağrısı. Hiç o konuya girmicim canım sıkılıyor. Finalde kötü şeyler oluyor. Böyle Bi sonu mu layık gördün bize yazar! Diyerek söylendim pis. O son ne be! Hemen 3ncü kitap gelsin
umarım bizim kız kimseyi affetmezcehennem eder onlara dünyaların! Hıh!
Epope dehşet içinde tavsiye eder
