Hilal İşci
@hilalaykiri
batıla aykırı olmadan hakkı tamamlamış olmazsın..
Ankara Üniversitesi
Adana
Adana
66 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Tükenme Çağı
...günümüz finans kapitalizminde değerler radikal biçimde yok edilmektedir. Neoliberal rejim, tükenme çağını başlatmıştır. Şimdi sömürülecek olan ruhtur. Bu yüzdendir ki bu
yeni çağa depresyon ya da tükeniş (burnout) gibi ruhsal rahatsızlıklar eşlik ediyor.
Sayfa 37
Özgürlük - Dostluk İlişkisi
Bir girişimci olarak neoliberal özne başkalarıyla amaçtan yoksun ilişkilere girmekten acizdir. Girişimciler arasında amaçtan yoksun bir dostluk oluşmaz zaten. Halbuki özgür olmak (Frei-sein) köken olarak dostlar arasında olmak (bei Freunden sein) anlamına gelir. Özgürlük (Freiheit) ve arkadaş (Freund) Hint-Avrupa dil ailesinde aynı köke sahiptir. Özgürlük esasında bir ilişki kelimesidir (Beziehungswort)* . İnsan kendini ancak iyi bir ilişkide, diğer insanlarla mutlu bir birliktelik içinde gerçekten özgür hisseder.
Sayfa 14
Özgürler mi yoksa Efendisiz Köleler mi?
Kendini özgür sanan performans öznesi aslında bir köledir. Efendisi olmaksızın kendini gönüllü olarak sömürmesi ölçüsünde mutlak köledir. Karşısında onu çalışmaya zorlayan bir efendi yoktur. Salt yaşamı mutlaklaştırarak çalışır.
Sayfa 12
Yeni Dönemin Özgürlük Anlayışı
Bizzat özgürlüğün zorlamalara yol açtığı kendine has bir tarihsel dönemde yaşıyoruz. Yapabilme özgürlüğü, emir ve yasaklar dile getiren yapma/ısından daha fazla zorlama üretiyor hatta. Yapmalısının bir sının vardır. Yapabilme ise sınır tanımaz. Bu yüzden de yapabilmeden kaynaklanan zorlamanın sınırı yoktur. Böylece kendimizi bir ikilemin içinde buluruz. Özgürlük aslında zorlamanın karşıtıdır. Özgür olmak zorlamalardan arınmış olmak demektir. Ama zorlamanın karşıtı olması gereken bu özgürlüğün
kendisi zorlamalar yaratır. Depresyon ya da ruhsal tükeniş (burnout) özgürlüğün derin krizinin dışavurumlarıdır. Bunlar günümüzde özgürlüğün pek çok açıdan zorlamaya dönüşmekte olduğunun patolojik işaretleridir.
Ölümün ardından yaşanan o cehalet...Ölüm
Yazlarla ne yapacağımı bilmiyorum, onlar babamla, annemle, evle ve bahçeyle ilintiliydi, durmadan ortaya çıkan tüm anılarla ne yapacağımı bilmiyorum, geçmişle ne yapacağımı bilmiyorum, gelecekteki günlerle ne yapacağımı da.
Babamın kıyafetleriyle ne yapacağını bilmeyen ve onları hala her hafta yıkayan annemle ne yapacağımı bilmiyorum.
Onu hala bekleyen ve sonuna dek bekleyecek olan köpeği Cako ile ne yapacağımı bilmiyorum.
Bahçede neyin nasıl yapıldığına dair cehaletimle ne yapacağımı bilmiyorum - ağaçlar ne zaman kireçlenir, bu ne zaman ekilir, şu ne zaman dikilir, ne derinliğe ekilir ve ne aralıklarla sulanır.
İleride ortaya çıkacak tüm sorularla ne yapacağımı bilmiyorum.
Ona sormadığım ve içinde kalan anlatılmamış hikayelerle ne yapacağımı bilmiyorum.
Kulübedeki aletlerle ve bodrumdaki boş kavanozlarla ne yapacağımı bilmiyorum.
Şu anda sözde onun için ama aynı anda kendim ve adımlarına yetişmeye çalıştığımız tüm babalar için yazdıklarımla ne yapacağımı bilmiyorum.
Doğum gününde ne yapacağımı bilmiyorum, böyle günler ölümden sonra kutlanır mı, yoksa doğum gününü artık geçersiz kılan başka bir tarih mi olur - ölüm tarihi.
Paskalya'da ve Noel'de, gelecek tüm bayramlarda ve gelecekteki tüm öğle sonralarında ne yapacağımı bilmiyorum.
