Hilal Çelikel
@hilalgg
Yoluna sahip çık
Öylesine sahip çık ki
Yolu bıraktığında bile o yolun kendisi ol
K
Kendini bulma yolunda olan minik bir Parçacık karşılıyor kitabın en başında bizi.
Küçük turunca parçacık “ben herhalde başkasının küçük parçasıyım” diye düşünüyordu ve her karşılaştığı şekle “afedersiniz ben sizin parçanız mıyım?” diyerek kendini ait bütünü aramaya çalışıyor. Fakat karşılaşmış olduğu tüm bütünler parçalarının eksik olmadığını söylüyordu.En son karşılaşmış olduğu bilge ona Pat Adası’na gitmesini söylüyor. Pezzettino zorlu bir yolculuktan sonra Pat Adasına ulaşıyor. O da ne! Ada çakıl yığınlarından ibaret. Bir ağaç bile,tek bir çim bile yoktu. Hepsinden önemlisi,tek bir canlı yoktu.Pezzettino yukarı tırmandı,düzlüğe indi;bir tırmandı bir indi. Ta ki ayağı takılıp yere düşünceye ve pek çok parçacığa ayrılana kadar. Bilge haklıydı. Pezzettino da diğerleri gibi küçük parçacıklardan yapılmıştı. Kendini toparladı mutluydu kendini bulmuştu. “Ben kendimim” diye sevinçle bağırdı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sophie’nin bitmek bilmek çılgın fikirleri onun her zaman cezalanmasına sebep oluyordu. Sophie küçük,tatlı,asla yerinde duramayan bir kız. Aynı zaman da sabırsız,heyecanlı,istediği hemen olsun isteyen minik yaramaz. Kuzeni Paul ne kadar engel olmaya çalışsa da Sophie’nin çılgın fikirlerine bunu asla başaramıyordu.Sophie yaptıklarından pişman oluyor fakat her seferinde başka fikirleri,başka çılgınlıklar üretebiliyor. Annesi de ona;”Ne yaparsan yap Sophiciğim ama mutlaka dürüst ol “diye öğütler veriyordu. Kitap çok güzel ve Sophie’nin maceraları çok keyifli. Her yaşa hitap eden bir kitap
İçimiz de yer alan boşluğu,anca içimize bakarak,kendimizi dinleyerek bulabiliriz. Eğer kendimizi dinlersek,çıkarabilirsek içimizdeki renkleri,müzikleri,sevgiyi ve coşkuyu anca o zaman kapatabiliriz boşluklarımızı. Bir çocuk kitabı evet ama biz yetişkinlere de öğrettiği çok mesaj var. Julia içindeki boşluğu dolduracak o harika sihirli dünyasını keşfetti. Umarım bizler de kendi sihirli dünyamızı keşfeder ve boşluklarımızı doldurabiliriz.
“İyiliğin kimseye zararı olmaz” cümlesinin her manasıyla taşıyan bir kitap. Çok çok zengin olması,iyi bir eğitim görmesi,birden fazla dil bilmesi kimseden üstün olduğunu göstermezdi. Sara; babasının işinden dolayı gittiği yatılı okulda herkese yardım eden,öyküler anlatan,sıcacık kalbi olan bir çocuk. Fakat babası kolera salgınında ölünce artık hiç bir mal varlığının olmadığını düşünen okul müdüresi her türlü eziyeti yapmasına rağmen Sara’nın iyiliğinden hiçbir şey götürmemişti. Elbet kitabın sonu tatlıya bağlanıyor aslında ölmeden önce babasının ciddi bir mal varlığı bıraktığını öğreniyor. Ama nasıl öğrenmek onu da mutlaka okuyup öğrenmelisiniz:)
Ve kitap biter !
Şimdi düşünme zamanı.
Etkisi,büyüsü ve herşeyiyle aklımdan bir daha bir daha geçiyor. Tekrardan İlya ilyiç’in Ştols ile konuşmalarını geçiriyorum zihnimden. Oblomov’un Olga’ya yazdığı mektubunun gerçekliği,haklı oluşu. Daha çok derine inmeliyim. Bu kitap tamam okudum ve bitti olarak köşeye konulacak bir kitap asla değil. Bu kitap okunulacak,üstüne düşünülecek bir kitap. Yeni bir kitaba başlamak güç olacak.
