Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendilerine ve çevrelerine uyum sağlamış ana-babaların çocukları, kendilerine sağlanan destek ve önderlik sayesinde giderek benliklerini geliştirir, bütünleştirir ve özerk varlıklar olarak yetişkin yaşama ulaşırlar. Kendi yetersizlikleri nedeniyle reddedici ya da aşırı koruyucu tutumlar gösteren ana-babaların çocukları ise kendilerine ayrı bir varlık olarak değer verilmediğinden kişiliklerini bütünleştiremezler. Yetişkinliğe ulaştıklarında da çocukken doyurulmamış ihtiyaçlarını diğer insanlardan karşılayabilmek için umutsuzca çabalarlar.
Ağrılarınız dikkatinizi yöneltmediğiniz başka bir şeyi yansıtıyor olabilir mi acaba ? Duygusal sinyalleri görmezden gelince, beden ‘Oldu o zaman, al sana fiziksel sinyal, ‘ der. Onları da görmezden gelirseniz, başınız gerçekten dertte demektir.
Mutsuz bir annenin çocuğu, annesine daha fazla yük olmamak için kendi sıkıntısını bastırarak annesini koruyup kollamaya çalışır. Kendi kendine yeten ve ‘muhtaç’ olmayan bir rol üstlenecektir.
“Kâbuslar en derin kaygılarımızla ilgilidir. Çocuk yatağının altındaki canavardan korkar. Işığı açar, orada canavar olmadığını gösterirsiniz ve daha arkanızı dönmeden tekrar canavardan korkmaya başlar. Aslında korktuğu şey nedir? Korunmuyor olmaktan, yeterince irtibat halinde olamamaktan korkmaktadır. Belki de ebeveynde canavarımsı bir şey vardır… Belki ebeveyn öfkelidir ve çocuk da gerçekten korkmuştur. Çocuğun içinde tüm bu korkular yer almaktadır, bu yüzden bir canavar imgesi yaratmaktadır.”