''Van Gogh’un bir mektubundaki şu sözlere rastladım; 'herkes gibi ben de aile ve arkadaşlık, sevgi ve dostça ilişki gereksinimi duyuyorum. Bir yangın musluğu ya da lamba direği gibi taş ya da demirden yapılmadım ki!' ”
‘‘İnsanlar mutsuz oldukları için mutlu olmaya çabalarlar. Mutluluğu bulduklarında da mutsuzluk olmadan yapamazlar çünkü mutluluğun zıddına muhtaçtırlar. Mutluluk insanları terk ettiği anda da mutsuzluğa düşerler. Mutluluk anları ve zamanları, mutsuzluğun nekaheti için anlamsızdır çünkü ebediyen sürmesi mümkün değildir. En vahimi, birçoklarının mutluluktan tam da bunu ummasıdır: kesintisiz hoşluk hâli, daimi neşe, keyifler hep yerinde olsun ve daimi eğlence... Ne var ki mutluluğu daimi bir zevkte aramak, mutsuz olmanın en emin yoludur.’’