“ Aynı şekilde çocukların kafalarına da doldura bildikleri kadar düşüncede olurla. Çocuklar her gün düşünce hasırlarını didiklemek zorundadırlar. Bir tek en sağlıklı olanları bu düşünceleri kendilerinden uzak tutarlar, Bir ağın deliklerinden süzülürcesine ruhlarından salıverirler.Ama çokları kafalarına en ufak bir boşluk kalmamacasına, ışığın zerresi bile içeri sızmamacasına düşünce yüklerler.Bunun adını “ruhu eğitmek” sonuçta ortaya çıkan çılgınla da “eğitim” derler.