Merve
@hireaders
Üniversite
Antalya
22 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her sayfasını keyifle okuduğum bir kitap oldu. Harper Lee’nin büyüdüğü, yetiştiği kentteki çevresel gözlemlerine dayalı yazılmış harika bir eser.
Kitap, 8 yaşındaki kız çocuğu Scout, avukat babası Atticus ve kendisinden 3-4 yaş büyük abisi Jem’in aile hayatının bakış açısı ile toplumsal bir çatışma haline dönen beyaz-siyah ayrımını, adalet vicdan ve ahlakın ayrılmaz üçlü olduğunu ve toplumsal dayatmaların bireyin kimliği karşısında nafile olduğunu, toplumsal önyargıları anlatıyor.
Örneğin halasının ve komşuların Scout’a elbise dayatması, okulda öğretmenin eğitim şekli dayatması vs. (Kitabın son sayfalarında halasının Scout’a giymesi için sayısız kez giymesine karşı çıktığı tulumunu verdiğini göreceksiniz.) Ancak Atticus ve ailesinin tüm dayatmaların karşısında nasıl sevgi ve anlayışla inşa edilmiş bir aile olarak yer aldığını, Atticus’un gerçekleri nasıl göğsünde yumuşattığını görüyoruz. Bu tablo bizi sıcacık yaptı kabul edelim. Kitabın işte bu ilk kısımlarında karakterlerin kişiliklerini, nasıl bir çevrede yaşadıkları anlatılıyor.
Diğer kısım ise tüm şehrin ilgiyle takip ettiği bir olayla cereyan ediyor diyebiliriz. Zenci olan Tom Robinson, işlemediği bir tecavüz iddiası ile karşı karşıya kalıyor, mahkemede her ne kadar çoğunluk Tom’un masumiyetine inansa da yalnızca zenci olması sebebiyle tüm jüriler cezalandırılması yönünde bir kanaat bildiriyor. Duruşma sırasında, dosya savcısı, sanık Tom’a “Olay yerinden neden kaçtın, yaptığın şeyi kabullenmekten mi korktun?” diyor ve Tom ise “Yapmadığım bir şeyi kabullenmekten korktum” şeklinde cevap veriyor. Bu etkileyici diyologlar bir avukat olarak bana adaletin anlamını, kelimenin derinliğini ve mesleğimi bana bir kez daha sorgulattı diyebilirim.
Kitap, adalet, vicdan ve ahlakın ayrılmaz bir üçlü olduğunu, toplumsal
- “Tutuklanmaktan mı korktun, yaptığın şeyi kabullenmek zorunda kalmaktan mı?
- “Hayır efendim yapmadığım şeyi kabullenmek zorunda kalmaktan.”
