masaaltı
@hisbulvari
"Burada çelişkili bir hava esiyordu; bir umut ve umutsuzluk, sabırsızlık ve aldırmazlık, bitkinlik ve heyecan karışımı. Tüm bu insanlar aynı kayıp düşe aitti."
Birbirine dolanan düşüncelerimin ve hislerimin yarattığı durgunluk hâli, hayatımdan eksilen zamanın yanında ileriye dönük umudumun damla damla erimesine neden oluyor. Gittikçe artan mutsuzluğum beni kendimden çalıyor, insanlardan uzaklaştırıyor. Yalnızlaşıyorum. Hem daha iyi hissediyorum hem içimde kırılan dallar artıyor. Kırıla kırıla yok oluyorum sanki. Ama haykıran duygularım, beni rahatsız eden maddi varlığım buna izin vermiyor. Varım ama yokum. Arada sıkıştım ve canım çok yanıyor.
Reklam
"Çünkü insanın tıpkı kaleye benzediğini gördüm ben. Özgürlüğünü sağlamak için duvarları devirir, ama yıkılmış ve yıldızlara açık bir kaleden başka bir şey değildir artık."
Yaşamanın gri tonu yoktur. Ya yaşarsın beyazlıkla birleşip huzur olursun , ya yaşamaz siyahla hüzne boğulursun. Griyi kabul etmez hayat. Ben ise siyahım; hüzümle baş başa, başkalarına beyaz saçarken kendime siyahım. Ben hiç'liği seçtim.
"Sana açıkladıklarında değil, açıklayamadıklarındadır insanın gerçeği. Bu yüzden onu tanımak istediğinde söylediklerine değil, söyleyemediklerine kulak ver. Söylediklerimin yarısı anlamsızdır ama diğer yarısı anlaşılsın diye söylüyorum bunları."
"Kenti, mahallesi, sokağı, numarası, adı sanı belirsiz bir kapıydım ben. Uçsuz bucaksız bir boşluğa açılıyordu kanatlarım. Aslında vardım ama yok hükmünde de sayılabilirdim."