Reklam
Diskdünya evrenine böylece giriş yapmış oldum. Okumayı uzun zamandır planladığım bir seri olduğu için beklentilerle başladım - bu kitap beklentilerimin ötesinde değil de 𝑑ı𝑠̧ı𝑛𝑑𝑎 kelimesiyle daha iyi ifade edebileceğim bir şekilde karşıladı beni. Sade/kaotik/şaşırtıcı bir kitaptı.
Başta Rincewind ve İkiçiçek olmak üzere karşılaştığımız her karakter çok canlı ve doğal - ve eğlendirici. Olaylar ve evrendeki mekanikler çok çeşitli, beklenmedik ama hemen de tanıdık hissettirmeye başlıyor. Örneğin "Kahramanlar" diye bir insan türü(?) var. Masallardaki bilindik maceraları yaşayarak geçiyor ömürleri. Canavarlarla savaşmak, prenses kurtarmak, kral tarafından hapsedilip prensesin gizlice anahtarı çalıp getirmesiyle arka kapıdan çıkarken kendine bir at seçip -karanlığa karışmak yerine bir tavernaya gidip olay çıkarıp tekrar yakalanmak gibi gibi. Ama ana karakter olarak değil, dünyanın doğal bir parçası olarak yer alıyorlar.
Kitapta karşınıza çıkan rastgele bir cümleyle, ne kadar büyük bir evrenin içinde olduğunuzu algılıyorsunuz. Aynı anda hem detaylıca tasarlanmış hem de yazar kafasına ne eserse eklemiş gibi hissettirmeyi başarıyor. Rincewind ve İkiçiçek hiç klişe macera romanı ana karakterleri değil - İkiçiçek kısaca özetleyecek olursanız gelişmiş bir ülkede memuriyetten bıkıp birikmiş parasıyla dünyayı gezmek isteyen bir turist-. İkisi bir araya gelince, bütün bu maceraları yaşaması için yazar ne güzel bir kombinasyon oluşturmuş diye düşünüyor insan.
İlk kitap olduğu ve dünya/yazarın üslubu henüz tamamlanmamış olduğu için serinin gittikçe daha iyi olacağını okudum. Önümde böyle bir yolculuk beklediği için mutluyum.
ne son ama
Aşağılarda bütün Evren titreyerek parıldadı Rincewind'e. Devasa, düşüncelere dalmış ve kraterlerle çopurlanmış Büyük A'tuin oradaydı. Minik disk ayı oradaydı. Güçlü Gezgin'den başkası olamayacak uzak bir parıltı vardı. Ve bütün yıldızlar vardı, siyah kadifeye serpilmiş elektrikli elmaslar misali muhteşem yıldızlar, en korkusuzları baştan çıkaran ve sonunda kendilerine doğru çağıran yıldızlar...
Tüm Yaradılış Rincewind'in gelip içine düşmesini bekliyordu.
O da öyle yaptı.
Görünüşe göre başka seçenek yoktu.
ufak bir dil sürçmesi
"...kabul etmelisin ki, senin hayatın o kadar muhteşem değil. Yeniden doğuş daha güzele gidiştir yalnızca -ah."
Eli hızla ağzına gitti, ama Rincewind titreyen bir parmağını üzerine doğrultmuştu bile.
"Yeniden doğuş!" dedi heyecanla. "Demek ki mistiklerin söyledikleri doğruymuş!"
"Hiçbir şeyi kabul etmiyorum," dedi Sıraca haşin bir sesle. "Dilim sürçtü. Şimdi -kendi rızanla güzel güzel ölecek misin yoksa ölmeyecek misin?"
"Hayır," dedi Rincewind.
Reklam