Yazar:
Holly Black
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
8 Ocak 2018
Yayınevi:
Little, Brown Books for Young Readers
ISBN:
9780316310352
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Lanetli Kral
1.394 okunmaDex Yayınevi · Haziran 2020 · 360 s.
Lanetli Kral
67 okunmaDex Kitap · Ağustos 2021 · 360 s.
The Wicked King
133 okunmaLittle, Brown Books for Young Readers · 8 Ocak 2018 · 336 s.
The Wicked King
44 okunmaBonnier Publishing Fiction · 8 Ocak 2019 · 336 s.
The Wicked King
2 okunmaLittle, Brown Books for Young Readers · 8 Ocak 2019 · 336 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
The Wicked King ~ #kitapyorumu
~
“Power,” he said. “Power is the ability to get what you want. Power is the ability to be the one making the decisions. And how do we get power?(...)We get power by taking it."
~
Entrika, ihanet, aşk, saray hayatı...
Sevdiğim her şey bu kitaptaydı
Zalim Prens, her ne kadar evrenini sevsem de ortalama bulduğum bir kitaptı. Çevirisi zaten çok kötüydü bu yüzden seriye orijinalinden devam etmek istemiştim (ve iyi ki de öyle yapmışım) Ama The Wicked King gerçekten çok sevdiğim bir kitap oldu.
Serinin ikinci kitabında, ilk kitabın sonunda olan olaylardan sonra Jude'un başına gelenleri, güç hırsının devam etmesini, Cardan'la arasındaki çekimi ve sürekli yaşadığı aksiyonu okuyoruz.
Kitabı okuduğum süre boyunca sürekli diken üstündeydim. Müthiş bir gerginlik hissediyordum çünkü kitapta sanki her an bir şey olacakmış, bir yerden sırtımıza hançerler yiyecekmişiz gibiydi. Ve tabi ki öyle de oldu ama entrika aşığı bir insan olduğum için kitaba bayıldım. Müthiş bir aksiyonu ve atmosferi vardı.
Jude karakterinin güç hırsı beni ilk kitapta çok etkilemişti ancak başına gelenler de bu hırs yüzünden olduğu için biraz sinir olmuştum açıkçası. Bu kitapta ise daha güçlü, ayakları yere daha sağlam basan bir Jude okuduğumu düşünüyorum. Hareketlerine, duygularına, gücünü ve zekasını kullanış şekline bayıldım.
Cardan'ı okumak ise ilk kitaptakinden daha keyifliydi. Onu ve trajik geçmişini, bir yandan Jude ile olan nefret-sevgi ilişkisini okumak çok güzeldi. Keşke daha fazla Jude-Cardan sahnesi okuyabilseydik, kitabın tek eksiğinin bu olduğunu düşünüyorum.
Kitabı en başından beri büyük bir keyfile ve heyecanla okudum ama özellikle ikinci yarısı beni mest etti. Yaşanılan olaylar, ihanetler, planlar resmen beni büyüledi. Hele ki kitabın sonu... Öyle olacağını tahmin
Kitabın sonlarına yaklaşırken zihnimde kitabı “9” olarak puanlamıştım ve bu kadar sevebildiğime şaşırıyordum. Fakat kitabın sonunda olan şey aniden fikrimi 10’a çevirdi. ÇOK GÜZELDİ.
Eskiden YA kitapları aşağılayışıma gerçekten üzüldüm kitabı okurken. Gerçekten uzun süredir bir seriye böyle çekilmemiştim. Evet, serideki evren ve büyü sistemini hala ayrıntılı bulmuyorum. Ama gerek de olduğunu düşünmüyorum çünkü hikaye ayrıntılara girmeksizin fazla akıcı bir biçimde, oldukça güzel ilerliyor.
"The Wicked King" (Lanetli Kral), serinin ilk kitabı "Zalim Prens"ten çok daha iyiydi. Türkçe okusam dilinin basitliğinden yakınabilirdim ama İngilizce okuyunca dili de daha normal geldi tabii.
Kurgu olarak bence daha ilginç ilerledi. İki kitapta da en büyük sorunlarımdan biri hiçbir karakteri sevememem oldu. Hiç eli ayağı düzgün, içi dışı bir tek karakter yok ki seveyim!
Jude, okuduğum garip karakterlerden biri. Yazar bence böyle bir karakter yazarak risk almış çünkü kızda hırs ve öfke dışında pek bir duygu olmadığından tüm hareketleri de bu doğrultuda. Diğer karakterler de ondan pek farklı değiller. Herkesin kendi çıkarı doğrultusunda hareket etmesi bir süre sonra beni yordu açıkçası. Doğru düzgün bir aşk, dostluk veya aile ilişkisi görememek beni biraz sıktı. Normalde öyle çok mıç mıç ilişkiler ya da gerçek dışı aşklardansa daha makul olanları tercih ederim ama bu kitapla ilgili o kadar çok "fan art" ve güzel yorum gördükten sonra daha başka şeyler beklemiştim sanırım.
Ayrıca yazarın Jude'un başına bir şeyler getirmek için saçma çabalara girmesi de beni rahatsız etti. İki kitaptır karakter saçma şekillerde aşağılanıyor, yok Queen of Mirth'miş yok peri meyvesi yiyip soyundurmakmış falanmış da filanmış. Kızın sadece üvey babasından aldığı dövüş eğitimleriyle çok iyi bir dövüşçü olması, birkaç aylık bir eğitimle çok iyi bir ajan olması vesaire açıkçası bana hiç inandırıcı gelmedi. Özellikle de perilerin çok bir şeylermiş gibi şişindikleri oysa tek olaylarının ufak bir bıçak darbesiyle bile ölebilen ölümsüzler olmaları ve sadece insanları -o da belirli durumlar altında- kontrol edebilmeleri beni hayal kırıklığına uğrattı. O aşağılayıp güçsüz buldukları Jude ve diğer insanlar bence onlardan daha güçlü konumdalar ve bu çok saçma. Yalan söyleyebiliyor ve bazı şeylerle
sadece bir karakteri sevmedigimden bahsediyorum (neden sevmedigim vs yok) onun disinda hic spoiler yok. zaten genel olarak icerikten pek bahsetmiyorum.
aslinda bu kitap hakkinda cok soyleyecek bir seyim yok. ayrica agzimi actigim anda @just_elf7 tarafindan oldurulmekten inanilmaz korkuyorum. lutfen aileme zarar verme.
ben kitaptan bayagi keyif aldim. galiba ilk kitabin yorumunda da demistim, bu kadin plot twistleri cok saglam yapiyor bence. olay orgusunu vs cok begeniyorum. ustelik ilk kitaptaki wattpadimsi giristen kurtulmus oldum bi tik (ailesi oldu de yeni bir yere geldi de falan filan) e hala ailesi olu ve o yeni yerde ama o kisimlari biraz daha uzerimizden atmis durumdayiz. ilk kitap yorumumda ayrica jude'un asiri y/n oldugunu soylemistim, bu kitabi okurken buna inanilmaz muthis bir ornek bulmustum ama su an hatirlayamiyorum. hatirlayinca gelip belirtecegim cok komikti.
onun disinda en onemli detaylardan biri: kitap simdiki zaman degil gecmis zamanla yazilmis??????? orijinalinde de ikinci kitap gecmis zamanla mi bilmiyorum ama degildir bence. bana cok dex kitabi bastiktan sonra insanlarin simdiki zaman okumak istemedigini gorup kafasina gore ikinci kitabi gecmis zaman olarak cevirmistir hissiyati geliyor cunku. bilemeyecegim belki yanlisimdir.
ayrica inanir misiniz artik dalginligimdan midir nedir kitabin son uc bolumune kadar gecmis zaman oldugunu fark etmedim.
bi de sey demek istiyorum, biraz alakasiz ama olsun. bu kitap hakkinda en sevdigim sey isimler. spesifik olarak jude ve cardan'inki. cok hos isimler secmis sayfada bu isimleri gorunce mutlu oluyorum. hatta spesifik olarak jude ismi de diyebilirim. cok sevdigim, tinisina bayildigim bir isim. ayrica bence annelerinin jude'u taryn'den daha cok sevdiginin de bir gostergesi. dusunsene kardesine JUDE adini
Elfhame Ayaklarımın Altında1000Kitap
Bana bir şey oluyor serilerin devam kitaplarına da inceleme yazmaya başladım. :)
İlk kitapta Jude yönetimi ele geçirmişti ve Cardan'ı 1 yıl 1 gün boyunca kontrol edebilecekti. Kitapta buradan devam ediyor. Aradan 5 ay geçmiş Jude kendini devlet yönetimi olsun, savunma açısından geliştirmiş. Ama saray entrikaları durur mu??? Durmaz.
İNCELEMEM:
Çeviri yine kötüydü! Lakin ilk kitaptaki kadar değildi. Karakterleri artık bu kitapta sevdim. Ama belirtmem gerekir ki kitapta romantik unsurlardan çok siyasi çatışmalar mevcuttu. Ki bu benim daha çok hoşuma gitti. Ama bir yandan da Cardan'la aralarındaki bağı tam oturtamadım. Evet birbirlerinden hoşlanıyorlar ama ilişkilerinin adını koyacağım sahneler pek yoktu. Cardan, Jude'u su altı krallığından kurtardı eyvallah. Ki onu sevdiği de belli ama Cardan'ın bakış açısını göremediğimden kopukluklar var. Şimdi ille çoklu bakış açısı mı olmalı diye soracaksanız? Hayır ille de olmamalı. Normalde bu tarz şeylere takılmam. Hatta uzun süredir çok bakış açılı kitap okuduğumdan yoruldum. Ama bu kitapta adlandıramadığım kopukluklar var. Onun dışında Jude'un gücünü, dayanıklılığını çok iyi gösteren bir kitaptı.
Spoili kısma giriyorum!!!!!!
Kitaptaki ters köşeler iyiydi beni tatmin etti. Jude'a suikast girişiminde bulunan kişinin Locke olmasını beklemezdim. Jude'a saygım o sahnede arttı BANA GÜÇLÜ KADIN KARAKTERLER VERİNNNNNN.
Bu kitap Jude sevgimi katladı da katladı. Efsunlanma numarası, devleti o kadar iyi yönetmesi, zekici planlar oluşturması, kendi yarasını dikmesi... BA-YIL-DIMMMM.
İhanet kısmına gelecek olursam Hayalet ilk kitapta zaten biraz garip davranıyordu ama onu karakterine verdim. Büyük bir hata yapmışım!! Hainin önde gideniymiş.
Vivi'nin sevgilisini efsunlaması hiç hoşuma gitmedi. Kızı periler diyarına götürüyor ama
Lanetli Kral
bu kitaba birkaç ay önce başlayıp kendimce son derece geçerli sebeplerle yarım bırakmıştım ama... kızlar neler kaçırmışım ben!?? ve siz bu seriye başlamayarak neler kaçırıyorsunuz bir bilseniz♡‿♡
size kitabın konusunu anlatmayacağım çünkü anlatmaya çalışsam yanlışlıkla iki kitabı aynı anda anlatır ve spoiler yemenize sebep olurum, bu da hiç isteyeceğim bir şey değil. ama şu kadarını söyleyebilirim ki belki de uzun zamandır kendimi bile isteye düşük zekâ eseri kitaplara maruz bıraktığım için ya da bu kitap gerçekten iyi zekâ eseri olduğu için çok beğendim. özellikle kopyala yapıştır romantasy'den bu kadar bıktığım bir dönemde her detayının düşünülerek yazıldığı bir kitap okumak o kadar iyi geldi ki!
ana karakter jude, bana göre çok insani ve gerçekçi yazılmış bir karakter. korkuları, cesareti, zekâsı, pervasızlığı... onunla ilgili her şey o kadar okunası ki ♡‿♡ robotmuş gibi yazılan, sırf "güçlü kadın karakter" kalıbına uysun diye gelişimin uğramadığı ana karakterler okumaktan ne kadar bıktığımı ve gelişiminin her anına şahitlik ettiğimiz, hatalarıyla, başarılarıyla kendisi olan karakterleri okumayı ne kadar sevdiğimi bir kez daha hatırlattı bana. ona hayran kaldım ve çok sevdim.
cardan'a gelecek olursak, bakın size cardan ile ilgili inanamayacağınız bir şey söyleyeceğim: bu adam ölümsüz bir peri ve 500+ yaşında değil!!! inanabiliyor musunuz? ana karakterler akran!!! ve erkek karakterin yaşça büyük olmaması, kastan boğulmaması, hödük olmaması, sanki var oluşunun bir parçasıymış gibi sürekli sinirli dolaşmaması ve en önemlisi booktok güzellik standartlarına uymaması (adamın kuyruğu var ayol) ondan hiçbir şey eksiltmiyor :3 hatta apayrı bir havası olduğunu söylesem abartmış olmam. özellikle romantasy sınırları içerisinde değerlendirildiğinde cardan okuduğum en
Tahtın Arkasındaki Güç: Girl Power!1000Kitap
Bu sefer hakkında konuşacağım kitap, 
Zalim Prens ’in devamı ve Peri Halkı serisinin ikinci kitabı olan 
Lanetli Kral ’dır.
İlk başta Zalim Prens ’te neler olduğunu bir hatırlayalım: Peri Diyarı Elfhame’de büyüyen ve bir fani olan Jude Duarte, periler arasında yaşamanın tüm o zorluklarına rağmen sarayda doğru düzgün bir yer edinebilmek için şövalye olmayı arzuluyor; ama gelin görün ki en nihayetinde Gölgeler Meclisi’nin bir casusu oluyor. Sadakati ikinci prense, yani tahtın sıradaki sahibi olmaya en yakın kişi olan Prens Dain’edir ve elbette ki herkes onun kral olacağını sanmaktadır. Yine de taç giyme töreninde işler beklenildiği şekilde gitmez ve ihanet, akraba katli ve darbe gibi pek çok feci durumun neticesinde Elfhame’in yeni kralı, hiç kimsenin ummadığı kraliyet ailesinin o son ferdi, kötü ünüyle bilinen en küçük Prens’i Cardan Greenbriar olur. Jude ise işin sonunda onun başvekili görevini üstlenir; fakat aslında tahtın ardındaki gizli güç, kralın iplerini elinde tutan yegâne kişi de odur.
Jude’un üvey kardeşi Oak’ın aslında Dain’in oğlu olması ve kahramanımızın Cardan ile yaptığı – daha doğrusu kandırarak yaptırdığı – anlaşmanın bir yıl bir günlük mühletinin ardından Cardan’ın tahtan feragat edip Oak’ın kral yapılacağı gibi küçük ve kafa karıştırıcı ayrıntıları es geçeceğim; çünkü anlatmaya kalksam gerçekten çok uzar bu özet kısmı.
Şimdi ise Cardan’ın kukla kral olduğu, Jude’un ise onu ve Elfhame’i kimseciklere çaktırmadan yönetmeye çalıştığı yeni dönemi okuyoruz. Üstelik çoktan anlaşma yapmalarının üzerinden beş ay kadar bir zaman geçmiş. Jude bir yolunu bulup bu anlaşmayı uzatmalı, yoksa Oak çocuk yaşında tahtın yükünü omuzlamak zorunda kalacak. Ufukta Locke ve Taryn’in düğünü var. Oak hâlâ tehlikede olduğu için en büyük ablası Vivienn’in gözetimi altında insan
Zalim Prens ’in devamı ve Peri Halkı serisinin ikinci kitabı olan Lanetli Kral ’dır.
İlk başta Zalim Prens ’te neler olduğunu bir hatırlayalım: Peri Diyarı Elfhame’de büyüyen ve bir fani olan Jude Duarte, periler arasında yaşamanın tüm o zorluklarına rağmen sarayda doğru düzgün bir yer edinebilmek için şövalye olmayı arzuluyor; ama gelin görün ki en nihayetinde Gölgeler Meclisi’nin bir casusu oluyor. Sadakati ikinci prense, yani tahtın sıradaki sahibi olmaya en yakın kişi olan Prens Dain’edir ve elbette ki herkes onun kral olacağını sanmaktadır. Yine de taç giyme töreninde işler beklenildiği şekilde gitmez ve ihanet, akraba katli ve darbe gibi pek çok feci durumun neticesinde Elfhame’in yeni kralı, hiç kimsenin ummadığı kraliyet ailesinin o son ferdi, kötü ünüyle bilinen en küçük Prens’i Cardan Greenbriar olur. Jude ise işin sonunda onun başvekili görevini üstlenir; fakat aslında tahtın ardındaki gizli güç, kralın iplerini elinde tutan yegâne kişi de odur.
Jude’un üvey kardeşi Oak’ın aslında Dain’in oğlu olması ve kahramanımızın Cardan ile yaptığı – daha doğrusu kandırarak yaptırdığı – anlaşmanın bir yıl bir günlük mühletinin ardından Cardan’ın tahtan feragat edip Oak’ın kral yapılacağı gibi küçük ve kafa karıştırıcı ayrıntıları es geçeceğim; çünkü anlatmaya kalksam gerçekten çok uzar bu özet kısmı.
Şimdi ise Cardan’ın kukla kral olduğu, Jude’un ise onu ve Elfhame’i kimseciklere çaktırmadan yönetmeye çalıştığı yeni dönemi okuyoruz. Üstelik çoktan anlaşma yapmalarının üzerinden beş ay kadar bir zaman geçmiş. Jude bir yolunu bulup bu anlaşmayı uzatmalı, yoksa Oak çocuk yaşında tahtın yükünü omuzlamak zorunda kalacak. Ufukta Locke ve Taryn’in düğünü var. Oak hâlâ tehlikede olduğu için en büyük ablası Vivienn’in gözetimi altında insanHolly Black sen ne yap(amadın)tın?Fantastik
1 ay'dan fazla süren o kitabı sonunda bitirdim. Her kitabını bitirdiğimde yazarla ilgili sevmediğim yeni bir şey ortaya çıkıyor. Cardan kitap boyunca odamızdaki bir SÜS EŞYASI gibi orda öylece durdu ve hiç bir şey yapmadı. Yahu sen yazarsın(sözde) bir karakter yazmak ne kadar zor olabilir?? Serideki hiç bir karakterin elle tutulur bir yanı yok Jude hariç diğer karakterlerin hiç birine önem vermemiş ki Jude'un bile tam olduğunu düşünmüyorum. Karakterlerde KOCAMAN bir eksiklik var ve kitabın her yeri mantık hatalarıyla dolu bu serisinin neden bu kadar şişirildiğini asla anlamayacağım yani hayatınızda hiç mi iyi bit kitap okumadınız. Kitabın ilk kısmı yani yarısı AŞŞIRI sıkıcıydı ikinci kısmında olaylar olmaya başladı ama yine de olmamış. Asla önermiyorum zamanınızı daha iyi fantastik kitaplarla değerlendirebilirsiniz.
spoiler içermiyor!!
merhabaa!! bugün peri halkı serisinin ikinci kitabı olan lanetli kral'ın incelemesiyle geldim.
öncelikle ikinci kitabı ilkinden daha çok sevdiğimi söyleyerek başlayayım. ilk 100 sayfa birinci kitaptaki gibi durağan bir akışa sahip olsa da sonrasında ortalık karışıyor ve olaylar epey aksiyonlu bir hal alıyor. son 150 sayfayı ise soluksuz okudum diyebilirim, şok üzerine şok geçirdim ve bitirdikten sonra kendi kendime az önce ne okuduğumu sorguladım. o kadar keyifli bir okuma deneyimiydi ki keşke hafızam silinse de son 150 sayfayı tekrar ilk kez okuyabilsem diyorum.
şimdi detaylı yorumlarıma geçelim.
ilk kitapla ilgili en büyük eleştirilerimden biri az önce de belirttiğim gibi kitapta çok az olayın olmasıydı. ikinci kitap beni aksiyon açısından tatmin etmeyi başardı diyebilirim. olayların gidişatı aşırı merak uyandırıcıydı, elimden bırakamadım. sayfalar hemencecik akıp gitti. ha yine durgun kısımları var mıydı, elbette vardı ama kitapta hiç olay olmasa bile kitabın genel havası ve bir acayip güvensiz atmosferi okuru kendine öyle bir çekiyor ki bir bakmışsınız kitap bitivermiş. seri ilerledikçe kitapların akıcılığı artıyor kesinlikle.
ilk kitabın incelemesinde karakter derinliği konusundan yana dert yanmıştım hatırlarsanız. ama bu kitapta fark ettim ki serinin okura vermek istediği şey karakter derinliği değil. yazar size olay ağırlıklı bir seri sunuyor. karakterlere bağlanıp bağlanmamanızın o kadar da önemi yok sanki. seriyi daha çok olayları takip ederek, olayların üzerine kafa yorarak okumanız gerek. ben de bunu fark ettikten sonra karakter derinliğine daha az dikkat etmeye başladım ve bu şekilde daha çok keyif aldım.
jude karakterini zaten seviyordum ama bu kitapta daha da çok sevdim. çok iyi yazılmış bir karakter olduğunu düşünüyorum. cardan'a gelirsek... yani,
Şarap Gibi Cardan ve Ayran Gibi Çeviri
DIKKAT! BU BIR PERI MASALI DEĞIL, BIR PERI DRAMI.
Serinin ikinci kitabını, ilk kitaba oranla açık ara daha çok sevdim. Yazar bu kez bizi hem şaşırtıyor, hem de artık ana karakterleri tokatlamadan sayfaları çevirebilme lüksü tanıyor.
İlk kitap şimdiki zamanla yazılmıştı, ki bu da bir grup okurun midesine oturmuş ve editöre muskayla gitmişler. Yazar da bu kitapta demiş ki tamam ya, tamam! Alın size geçmiş zaman, doya doya okuyun. Ve açık konuşayım, bu tarz hikâyeye çok daha yakışmış. Ama bir yazarın linç korkusuyla zaman kipini değiştirmesi… biraz kalbimi kırmadı değil.
Çeviriye gelirsek... yani, çevirmen hâlâ kendi köyünden haberler vermeye devam ediyor. (Ilk kitaba göre daha az ama yine de değinmek istiyorum çünkü yazarın yazım diline ulaşamıyoruz) Arada periler sanki Anadolu yaylalarında büyümüş gibi konuşuyorlar. Yani yine yazım dili denen olgu burada da kaşla göz arasında şehit düşmüş. Bu cinayetin faili de çevirmen. Ama içerik şahane, yazar masum.
Gelelim karakterlere...
Jude’un kardeşinin adını doğru yazabileceğimden hâlâ emin değilim. Neydi? Taryn? Farketmez. O kızın adı artık "ihanetin vücut bulmuş hâli." Ve Locke? Bu çocukta gerçek bir manipülatör ruhu var.
Jude ve Cardan dinamiği ise hmmm... ilk kitapta bunlar aşık olursa ben de ejderha olurum diyordum ama bu kitapta biraz daha ilişki terapisine gitmiş gibiler. (Biraz!) Cardan hâlâ sinir bozucu, hâlâ yakışıklı. Gerçi artık tokatlama isteği yerine bi sarılayım şuna ya hissi veriyor, dur bi tüküreyim sonra sarılayım da diyebilirsiniz emin değilim. Bu ne yaman çelişki... Belli ki karakter gelişimi yaşamış ama eski ruhu da ara sıra yokluyor. Yani adam tam bir reformed bad boy ama içindeki travmalı erkek hâlâ arada el sallıyor.
Ve o sonlar... ters köşeler... başınız döner.
İlk kitabı da sevmiştim ama bu
Yazar Hakkında
Holly BlackYazar · 53 kitap
Holly Black 1971 yılının Kasım ayında, New Jersey’de doğdu. Resimler ve oyuncak bebekler yapan annesi, onun hayalet ve perilerle dolu kitaplarına ilham kaynağı oldu. Holly, karanlıktan da korkuyordu. Kız kardeşi Heidi ile birlikte hayali cadı kazanları kaynatan Holly, her şeye rağmen mutlu bir çocukluk geçirdi.
Ergenlik dönemini; Zindanlar ve Ejderhalar oynayarak, punk rock dinleyerek ve geceleri geç saatlere kadar kitap okuyarak geçirdi. Bu sürede, Holly, birçok şiir, bir tiyatro oyunu ve KNIGHTS OF THE SILVER SUN adında bir roman yazdı. Aynı zamanda, özel okula giden bir ressam olan Theo Black ile tanıştı. Birlikte Filedelfiya’ya taşındılar ve üniversiteye başladılar.
Mezuniyetin ardından, oyun dergisi “d8”de geceleri çalışmaya başlayan Holly, daha sonra New York’ta bir iş buldu. d8 dergisi sayesinde, çok sevdiği yazar Steve Berman ve çizer Tony DiTerlizzi ile tanıştı. Yine bu zamanlarda, ‘TITHE: A Modern Faery Tale’ isimli, fantastik romanını yazmaya başladı.
Holly, şu anda, 1999 yılında evlendiği Theo ile birlikte, West Long Branch, New Jersey’de yaşıyor.
