Öfkeli olduğunu biliyordum. Kadınlar hakkında yazdıklarını okuduğumda – sözlerini değil de kendisini düşündüm. Bir tartışmacı serinkanlılıkla tartışıyorsa aklında sadece tartıştığı konu vardır; o zaman okur da ister istemez aynı konuyu düşünür. Kadınlar hakkında serinkanlılıkla yazmış olsaydı, tezini savunmak için çürütülmesi olanaksız kanıtlar sunsaydı ve sonucun şu mu bu mu olmasını arzuladığını hiç belli etmeseydi, biz de hiç öfkelenmezdik. Gerçeği kabul ederdik, tıpkı bezelyenin yeşil, kanaryanın sarı olduğunu kabul ettiğimiz gibi. Ben de tamam öyleyse derdim. Ama o öfkeli olduğu için ben de öfkelendim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şimdiyse iki yabancı gibiydiler, hayır, bu yabancı olmaktan da beterdi, çünkü asla yeniden tanışamazlardı. Sonsuza dek sürecek bir yabancılıktı bu.
Sayfa 73
- O kadar insan gelmiş, geçmiş.. Hepsi bir iş görmüş! Ben de bir şey yapmak istiyorum.
- İşte okuyorsun, çalışıyorsun!
- Sade bununla olmuyor. Onlar dışardan gelen şeyler. Ben içimde bulmak istiyorum. Kendi kendimi yapmak istiyorum...
Şimdiye kadar hep kelimelerle ve bir de hadiselerle yaşadık . Kelimeler bizi sarhoş etti; hadiseler kafamıza vurarak uyandırdı. İnsanı ve hayatın ihtiyaçlarını göremedik.
“İnsanlık ve kötülük arasındaki ilişkinin, okyanus ve üstünde yüzden buzdağı arasındaki ilişkiyle aynı olması mümkün müydü? Okyanus ve buzdağı, her ikisi de aynı maddeden oluşur. Buzdağı sadece katı formda olduğu için ayrışmış gibi görünür. Ama gerçekte uçsuz bucaksız okyanusun bir parçasıdır. İnsanlığın kendisinden ahlaki bir uyanış beklemek tıpkı kendi saçını çektiğinde dünyanın havaya kalkmasını beklemek kadar imkansızdır. Ahlaki bir uyanış için insan ırkının dışında bir kuvvet gereklidir .. “
