Açlık kalbe saflık kazandırır,sezgileri kuvvetlendirir ve basireti keskinleştirir.Tokluk ise ahmaklığa yol açar,kalbi köreltir,beyinde sarhoşluk gibi buharlaşmayı çoğaltır.Bu durum da düşünce merkezlerini istila ederek kalbi ağırlaştırır ve kişi çabuk anlama ve kavrama özelliğini kaybeder.
Hakikat noktasından bakıldığında mide,şehvetlerin pınarı,hastalık ve afetlerin de kaynağıdır.Zira mide şehvetini,tenasül ortamının şehveti ve cinsel arzular takip eder.