Kendi amelimi nice günahkârlarla,zalimlerle,yetim hakkı yiyenlerle kıyasladım.Aradaki dağ gibi farkı da gördüm ama yine de onlar kadar huzurlu ve rahat olamadım.Onlar gibi ayıla bayıla,onlar gibi gevrek gevrek gülemedim.Hiçbir şey beni müstakbel ebedi hayatım konusunda ikna edip rahatlatmaya yetmedi.
Bir şeye küçük yaştan itibaren bir kere inandığınızda daha sonra o şeyin bir çelişki veya tutarsızlık olduğunu görseniz bile artık bunu kolay kolay kabullenemiyorsunuz.Zihniniz eski algısını değiştirse de kalbiniz aynı yargıya saplanıp kalmaya devam ediyor.