Biliyorum umutsuz olmamam gerekiyor.Çabalıyorum her ne kadar görünmese de,bırakmayacağım inandığım ve tek amacım olan,kalbimi verdiğim ,zaten onun olduğunu bildiğimin yolunda ilerlemekten kendimle savaşmam gerekse bile. Ben onun için varım,onun bana değil benim ona ihtiyacım olduğunu bildiğim halde nasıl kendimle savaşmam. Korkuyorum her ne kadar çok sevsem de ama bunlar ona tamamen kendimi bırakmama engel değil,olamaz. Şu an bile kendimle savaşırken ruhumun ve bendenimin savaşını izlerken ne kadar zorlanıyorum ama bu güzel bir yenilgi ve bunun için pişman olmayacağım.