Hatice Nuriye Çetiner Semiz

Bireyin bir problem karşısında 'iç dünyasında yaşadığı baskının şiddeti' ve dayanılmazlığı ile 'tepkisel' davranması... Yaşadığı 'huzursuzluk' sonucu içe kapanıp, küsüp surat asması.. Veya dışa sönüp, bağırıp çağırması o kişinin onarım olan ihtiyacının göstergesidir. Böylesi kişiler, genellikle 'yönetemedikleri duygularını' değil, 'duygularını etkileyen olayları' problem zannederler.
Reklam
Öfke duygusunu yönetemeyen kişiler, genellikle kendisinde bir sorun olduğunu ve onarılmaya ihtiyacı olduğunu kabul etmez.
Psikolojik sorunun en yalın tarifi, bireyin duygularını yönetememesidir. Bunun en belirgin dışaburumu ise öfkedir.
Kişi ancak içinde birikmiş olumsuz duyguları tek tek bırakarak ruhsal özgürlüğüne erişebilir.
Olumsuz hislerden kurtulmak, ancak o hisleri bırakmak ile mümkündür.
Reklam