mehmet çağlıkülekçi
@hocamveben
Şu anda okuduğu kitap
Gelişmesine önem verilmemiş her çocuk da milli servete bir ihanettir. Bence her bir vatandaşın çözüm yerine şikayetle harcadığı her dakika, her an da damlayan musluk gibi bir israftır. O nedenle karşımdaki kişi sorunu anlayıp çözüm üretme değil, bir şikayet tavrı içerisindeyse derin bir nefes alıp yutkunuyorum. O kişi hayatını israf ettiğinin farkında değil. Ne yazık ki farkında olmadığının da farkında değil.
Reklam
"ve ilave ediyor: Acı veren tek gerçek, iyi yetişen öğretmenin tesadüfen yetiştiği." Daha sonra şöyle devam ediyor: "İçi sevgi dolu öğretmenleri sistemin keşfetmesi çok önemli. Ulusal güvenlik düzeyinde, alarm seviyesinde. Öğretmen yetiştirme politikası ivedilikle ele alınmalıdır. "Hiç kimse ama hiç kimse tesadüfen öğretmen olmamalıdır."
"Canım öğretmenim lütfen bir savaşçı olduğunuzu unutmayın. Denetim odaklı korku kültürü toplumunun içinde yaşadığınızı hatırlayın. Bilinçli ve sağlıklı bir ortam olsaydı bahsettiğiniz çocuk zaten bu durumda olmazdı. Biz öğretmenlerin alıngan olma lüksü yoktur. Bütün söyledikleriniz bir gerçeği ortaya koyuyor: Öğretmen sadece öğrenciye eğitmek durumunda değil. İster istemez anne babayı da eğitime durumundayız ve bu öğrenciyi eğitmekten çok daha zor."
Bizim ülkemizin en büyük probleminin eğitim olduğu, bunun çözümünün de bütçeden en büyük payı ayırmak olduğu gibi bir yanılgı hakim. Oysa sadece eğitimin değil ülkenin lokomotifi bence öğretmendir. Gücünün sınırı tahminlerinin çok ötesindedir.
Aşağıdaki mektupta bir anne kızının öğretmeninden söz ediyor:
"Bu sefer iyi öğretmen bize nasip oldu. Öğrencilerinin hepsini eşit seven, onlarla ilgilenen bir öğretmendi. Bir gün çocuklara anne babanızın ve kendinizin olduğu bir resim çizin demiş. O resimlerde kullanılan renklerden çizimlerden çocukları anlamaya çalışıyormuş. Mezun olurken çocukların çizdikleri ilk resmi ve ilk yazılı kağıtlarını biz velilere verdi. Sınıftan biri hasta olsa diğer öğrencilerle hasta olanın evine ziyarete giderdi. Birinin yakını vefat etse, velilere haber verir, cenaze evine yemek yardımı yapmak için yardım isterdi. Öğrencileri, velileri, bir de din kültürü hocasını alır cenaze evine ziyarete giderdi."
İnsan olarak her birimiz bir toplum içinde yaşarız; toplum içinde yaşamak zorundayız. Her toplumun bir geçmişi, bu geçmiş içinde oluşmuş değerleri ve bu değerlerle uyumlu gelenek görenek, norm ve kuralları vardır. Ben içinde yaşadığım bu toplumun BİZ'in bir üyesi olarak hayatımın anlamını keşfedebilirim.BİZ'ini keşfetmeyen BEN'in hayatının anlamlı olması mümkün değildir. Ait olma birey dengesi bu demektir. Bireyin yaşamının anlamı içinde yer aldığı BİZ'i keşfederek oluşur. Mektupta anlatılan öğretmen son derece bilinçli ve çok etkili bir yol izleyerek yaşamanın gerekleri içinde gerçekleri içinde öğrencilerini eğitmektedir.
Reklam