Ama işte, haklı yandaydım, bu da vicdanımın rahat olmasına yetiyordu. Doğruluk duygusu, haklı olmanın verdiği doyum, kendini değerlendirmenin sevinci, bayım, bizi ayakta tutan ya da ilerleten güçlü zembereklerdir. Tersine, insanları bundan yoksun ederseniz, onları ağzı köpüren köpeklere çevirirsiniz.
Dost ile ayrılığın hüznünü yaşamadan müstakbel hayalin cezbesine kapıldığı için mahcubiyet kuşaniverdi. Utana sıkıla ona sarıldığında yüzü yere bakıyordu.