Bence bu kitabın çok fazla potansiyeli vardı. Gerçekten çok keyifli başladı ve kısa bir hikayenin ilerlemesini umduğum bir biçimde ilerledi uzunca bir süre. Kitapta üç ana karakterimiz var: Prens Reginald, oldukça kuvvetli bir krallığın taht prensi fakat kendisi tahtla gram ilgilenmiyor. Prenses Cerise, ufak bir krallığın prensesi ve o da prenses olmakla ilgilenmiyor, kendine gizlice okuma yazma öğretiyor (kitabın geçtiği evrende soylular böyle şeylerle uğraşmıyor). Ve son olarak Robert. Görevi krallıktaki başı boş ejderhaları yakalayıp “yok etmek” ama gelin görün ki Robert o ejderhaların çoğunu gizlice kurtarmayı tercih ediyor. Bu üçlü, Prens Reginald bir kahramana dönüşebilsin diye büyük bir ejderha avına çıkıyor ama olaylar umdukları gibi ilerlemiyor.
Başlangıçta on puan verebileceğim bu kitap, ilerleyen vakitlerde olay örgüsünün bir anda sıkıştırılmasıyla 8’e düştü. Kitaba elli sayfa daha ekleyerek birçok şeyi açıklığa kavuşturabilirdi kanımca. Diğer bir puanı da kadın karakterleri tasarlayış biçiminden kırdım. Yazarın yaşından ötürü farklı bir şey bekleyemezdim zaten ama hikayedeki tüm kadın karakterler Robert Jordan’ın elinden çıkmış gibiydi. Sivridilli ve dik başlı.
Ha bir de biraz “spoiler” içerecek bu paragraf ama: Hikayenin şu noktada üçlü bir ilişkide bitmesini tercih ederdim çünkü bana tamamen öyle hissettirdi:D Ama tekrardan, yazarın yaşı.