İdil Drita
@hoid
Reklam
İlk ve ikinci kitaba göre daha kötü olduğunu düşünmem normal mi, bilmiyorum. Dört gün içinde üç kitabı da okudum ve şimdi düşünüyorum: Seriyi sevdim mi?
Sevmemek için verebileceğim en büyük neden, şu “power up”lar. Ana karakterimiz ne zaman zor duruma düşse gelen ilahi güçler yani. Kitap size çözülecek pek bir gizem sunmuyor, kız (Alina) kutsal bir şekilde her şeyi başarıyor sadece.
İkinci bir neden de ayrıntısız yaratılmış fantastik evren. Umarım sonraki seride (Kargalar Meclisi’nde) bu durum değişir. Herkes o kitapların daha başarılı olduğunu söylüyor çünkü.
Üçüncü nedenim de Karanlıklar Efendisi denilen herifin yüzyıllarca yaşayıp da zekasını gram geliştirememesi olsun hadi.
Ha ama seriyi sevme nedeni olarak Nikolai Lanstov’u gösterebilirim hala, ona diyecek bir şeyim yok. İki üç sahnede göreceğim diye delirmedim desem yalan olur.
İlk kitaba göre çok daha iyiydi. Özellikle bu kitapta eklenen bir karakter (Sturmhond), kitaba devam etmeme sebep oldu. Fakat gelişen abartılı aşk olaylarını görmezden gelmesi hala zor.
Kitap çok sade yazılmıştı, kısa sürede okudum. Oldukça güzeldi ama bazı şeyler bana eksik gibi geldi. Eğer ayrıntılı bir fantastik evren arıyorsanız, ben bu kitapta onu çok bulamadım. Ama karakterler çok güzeldi, bunu kabul etmeliyim.
