Sare Koç
@holypluton
İnsan olmaya çalışıyorum, yegane hedefim bu.
5 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Huzur Sokağı | 25.05.20Edebiyat
KALBİM
Bir misafir odası benim küçücük kalbim,
Lâkin her misafiri hemen kabul eylemez.
Biraz hırçın ve mağrur, bu esrarlı mabedin
Kapalı kapıları, her gelen pek giremez.
Öyle bir oda ki bu, hiçbir eşya yok, bomboş.
Yalnız bir köşesinde vuran küçük bir saat,
Kapıları kapalı, üstelik bir hayli loş
Bu kasvetli odaya verir bir parça hayat.
Bu misafir odası, bir misafir bekliyor.
Köşede duran saat vuruyor tik-tak tik-tak.
Gelecek diye her an günlere gün ekliyor,
Öyle bir misafir ki, bir daha çıkmayacak!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Huzur Sokağı | 24.05.20Edebiyat
İçini ilk defa bir kıskançlık alevinin yaladığını hissetti. Evet, hidayetinden bu yana bunca sene hep böyle yalnız kaldığı, kendi düşünceleri ile baş başa kaldığı hâlde bir gün olsun kalbinden böyle bir his geçmemişti. Ama şimdi, ne olmuş nasıl olmuş bilemiyordu. Bilâl’in hanımını, bu dünyanın en şanslı ve bahtiyar kadınını delice kıskanıvermişti işte. Bu duyguyu içinden atmak için ne kadar gayret sarfettiyse de bunda muvaffak olamıyordu. Evet, Feyzâ kıskanıyordu. Hem bütün ruhuyla, bütün mevcudiyetiyle delice bir hisle kıskanıyordu o kadını şimdi Feyzâ.
Bütün ruhu ve kalbiyle sevdiği ve bağlandığı erkeğe sahip olan kıskandığı bu kadının, yıllar önce hayata veda ettiğini ve bu gün yaşamadığını nereden bilsindi?
Huzur Sokağı | 24.05.20Edebiyat
“Bilirsin ya anneciğim, onun annesi çok dedikoducu bir kadın. Ağızlarını aramış misafirlerin. İşte seni istemeye geldiklerini söyledikleri zaman Ahmet de odadaymış, duymuş. Beni okuldan gelirken görünce, ‘Senin annen zengin bir doktorla evlenecek.’ diyerek anlattı her şeyi.
Hilâl, yeniden sarsıla sarsıla ağlamaya başlamıştı. Feyzâ, yattığı yerden elini uzatarak analığının olanca şefkatiyle kızının ipek gibi saçlarını okşamaya başladı. Bir yandan da sesi titreyerek: “Peki yavrum, bu mesele seni neden bu kadar üzdü, söyler misin?” Diye sordu.
Hilâl’in bu söze verdiği cevap çok manalıydı. “Çünkü ben biricik anneciğimin yalnız bana ait olmasını istiyorum da ondan.”
Huzur Sokağı | 24.05.20Edebiyat
“Gidiyorum müdür bey.” Dedi. “Siz çağırdınız geldim, siz kovuyorsunuz; şimdi de gidiyorum. Ancak şunu bir kere daha anlamış bulunuyorum ki yetişen maneviyatsız, bi’çare nesillerin yegâne müsebbibleri sizlersiniz. Ve bundan dolayı tarih sizi utançla anacak, sizden yetişen nesiller ise istikbalde kavuştukları hakikat nurları karşısında da sizi lanet ve nefretle yadedecektir.”