Hanife Ceylan
@hony
Okuyorum
46 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
“Normal” İnsanlarEdebiyat & Roman
Kitabı okurken nasıl insanlar olduğumuzu ve kafamızın içinde neler dönebildiğini defalarca düşündüm. İki öğrencinin lise yıllarından başlayıp üniversite yıllarının sonuna kadar yaşadıkları (adına ne demem gerek bilmiyorum) ilişkiyi okuyoruz. Bu süreçte büyümelerini kafa yapılarının değişimlerini de okuyoruz. Ben beğendim kötü yorumlara ve düşük puanına rağmen kitaptan almam gereken verimi aldığımı düşünüyorum. Karakterlerle kendimi bağdaştırdığım onlarca yer oldu. Etik ve ahlaki olarak sorguladığım da çok yer oldu. Genel olarak kitabın amacının da bu olduğunu düşünüyorum. Normal insan olmayı ne sevilen ne de nefret edilen insan olarak tanımlamış yazar kitapta. Yirmili yaşların ve olgunlaşmanın getirdiği bu bulanıklıkta kendilerini kaybeden iki gencin hikayesini zamanda ileri geri giderek sanki onların anılarının içinde geziyormuşuz gibi akıcı bir şekilde okuyoruz. Sadece yazım dilinin sadeliği beni biraz yordu. Bu yüzden bir puan kırdım. Duyguların eksik bulunduğunu anlıyorum. Ama karakterler bile ne hissettiğini bilmezken okuyucunun bunu tam olarak okuyamayacağını da anladım. Keyifli bi okumaydı benim için.
Reklam
Çok akıcı olan olay örgüsü beni zaman zaman içine çekse de karakterlerin diyaloglarından kitap boyunca hoşlanmadım. Böylesine kurulmuş bir dünyada bunca şey yaşamış insanların okullu çocuklar gibi konuşuyor olmasından hiç hoşlanmadım. Kitabın akış ve gizem kısmı hoşuma gitti sürekli olarak okumak istedim ve ne olacak diye beklerken eğlendim. Ama dediğim gibi bu kelime oyunlarının alakasızlığı ve diyalogların derinlik olarak yavanlığı benim canımı yer yer sıktı. Dünyanın en kötü durumuna düşse de hala ben yapmadım diyip kendini açıklayacağı yerde laf ebeliği yapmak ister gibi kelime oyunlarıyla uğraşıyor olması da ana karakterin hoşuma gitmedi. “His” kelimesinin tekrarlanması yer yer otursa da çoğu zaman tamam anladım gerçekten en hissiz sensin demek geldi içimden. Bunların dışında evreni ve karakterlerin hikayelerini beğendim yer yer ben de mantık hatası görsem de yine kurgunun ilerleyen kısımlarını deli gibi merak ediyorum. Muhtemelen devamını da okurum. Bu arada kapak ve iç dizaynı çok güzeldi kitabın. Tonla emek harcanmış belli oluyor.
Olalla okuduğum kötü yorumlar sonucu beklentim olmadan başladığım kısacık tekinsiz bir öyküydü. Otranto Şatosu ve Carmilla kitaplarıyla bağdaştırılan bu kitabın da sakin melankolik ve ürpertici aurası benim hoşuma gitti. Tek oturuşta bitirmelik benlik bir kitaptı. Yazarın daha önce bir kitabını daha okumuştum. Yazım dilinden çok hoşlanmasam da kurduğu mekanlardan hoşlanıyorum.
Bu kitaptan ne beklediğimden emin değilim ama kesinlikle beklentimi karşılamadı. Konusunu okuyunca ilgimi çok çekmişti fakat okurken romantizmin çok fazla geri planda kaldığını hissettim. Sonuç olarak ana karakterin ağzından tarihi bir olayı ( nasıl sonuçlanacağını kitabın başından öğrendiğimiz haliyle) okuyormuş gibiydim. Olayların akışı ve kültürel ortamları beni hikayede tutmuş olsa da karakterlerin iç dünyaları ve insan ilişkileri kısmı çok yavan kaldı. Bu sebeple karakterlere çok uzak kaldım okurken. Yine de japon kültürüne ve tarihi olaylarına ilgi duyuyorsanız eğer arka kapakta yazdığı gibi aşk romanı olmadığını kabul ederseniz bence güzel bir okumaydı. Elimden bırakamadım sonuna kadar bir şey olsun diye bekledim. Biraz hayal kırıklığına uğrasam da Japon tarihi hakkında beni bilgilendirdi.
İstiridye Çocuğun Hüzünlü Ölümü - Tim Burton
Kitapçıda gezerken Tim Burton görmemle ilgimi çeken kitap benim için biraz hayal kırıklığı oldu. Genelde tuhaf kültleşmiş filmleriyle tanınan Burton, toplumdan bir şekilde ayrışmış veya "ayrıştırılmış" çocuklar için filmleri gibi tuhaf hikayeler yazmış.
Çizimler ve anlatılan dışlanmışlık hissini verse de kitap, artan kitap fiyatları nedeniyle biraz uçuk geldi. Bir oturuşta bitirilecek, en fazla 20 dakikada okuyabileceğiniz ve sayfaların çocuğunun yarısının boş olduğu bir kitaptı. Yine de keyifli bir okumaydı. Burton evrenini özleyenler için kısa süreli bir tatmin yaratabilir. Ancak arka kapakta yazdığı gibi kült bir eser olduğunu düşünmüyorum.
İyi okumalar...
Reklam