.
Utanç ve yalnızlık neredeyse birdir. Her şeyden önce var olmaktan utanmak. Görünür olmaktan, yer kaplamaktan, gökyüzünün bir kısmını solumaktan, bütün bir yatakta uyumaktan, pay istemekten utanmak.
.
.
.
ABD'nin İsrail'e verdiği desteğin zirveye çıktığı 1973 Ekim Savaşından sonra Howe, tecrit edilmiş İsrail için "çok yoğun endişeyle dolu" olduğunu belirttiği kişisel bir manifesto yayınladı. Woody Allen'kilere benzer bir parodideymiş gibi yas tutan Howe, Yahudi olmayan dünyanın anti-semitizmle kaplanmasından (?!) yakınıyordu.
Reklam
Chester’ın psikiyatrı seansı ve çocukluğuna inmek için bağırmasıAlıntı
Her şey normale döndü, yani neredeyse, demiştim. “Neredeyse” kısmı tabi ki Chester için.
“Anlat bana, nasılsın kedicik?”
Bir süredir psikiyatrı Dr. Çatlakkiremit’e haftada iki kez gidiyor. Terapisini ‘fazlasıyla’ ciddiye alıyor.
Dün sabah uyumaya çalışıyordum ki Chester yanıma gelip beni dürttü.
“Harold, hiç ‘gerçek anlamda’ iletişim kurmadığımızın farkında mısın? Gerçek ve sağlam iletişimden bahsediyorum.”
Dikkatle bir gözümü açtım.
“Harold, iletişim kurabilmek için kendinle iletişim içinde olmalısın. Bunu yapıyor musun Harold? Aynaya bakıp da kim olduğumu biliyorum, içimdeki benle temas halindeyim ve sen olan içindeki sana ulaşabilirim, diyebilir misin?”
Gözümü kapadım. Artık buna alışmıştım. Sürekli böyle konuşup duruyordu. Geceleri Edgar Allan Poe okumayı da bıraktı.
Ve bir kere Tavşakula konusunda haklı olduğuna inandıktan sonra vampirlerle ilgili tek kelime daha etmedi.
‘Vampirin İzi’ rafta öylece duruyordu. İhtiyaç duyulandan daha uzun süre sağlam kalmış vampirler hakkında bir kitaptı bu.
Şimdilerde Chester ‘Çığlık Atarak Kendinizi Bulun’ adlı kitabı okuyor.
Geçen gece bodrum katından gelen dünyanın en korkutucu çığlığını duyduğumda kılımı bile kıpırdatmadım.
Bunun sadece Chester’ın deyimiyle “kendini bulması” olduğunu biliyordum.
Bana çocukluğuna indiğini açıkladı. Ben de bunda sorun olmadığını söyledim.
Sadece bunu yapacağı zaman haber vermesini rica ettim ki başka bir yere gidebileyim.
Chester’ın işleri yüzünden başım yeterince belaya girmişti zaten.
Hayvanlara duydukları saygı ve hayvanların özel ev olarak görmesiAlıntı
Bir şeyi açıklamalıyım, ailemizde herkes birbirine zekâsından ötürü büyük saygı duyar. Biz hayvanlar da dâhil. Hiçbir zaman şöyle konuşulmaz:
“Ne tatlı pofidik şeyşin şen, di mi di mi?!”
Biz daha çok şöyleyiz:
“Hey, Harold, babam zam aldı ve artık daha yüksek vergi dilimindeyiz .”
Ya da:
“Hey, Chester, gel de benimle gezegenimiz Dünya’yı izle. Belki akrabanı görürsün.”
“Miyav”
Bu da ne kadar düşünceli olduklarını gösteriyor. Bundan dolayı biz de burayı özel bir ev olarak düşünüyoruz.
İncelediğimiz akademik araştırmalar, karşıt hisseleri iki veya üç yıl tur-manın geçerliliğini destekliyor. Aynca, John Howe'un çalışması da %50 değer kazanmış hisselerin (onun «iyi haber>> hisseleri), bu %50 eşiğine vanldıktan sonra genel piyasa endeksinden daha kötü perfromans gösterdiklerini ortaya koyuyor. Bu da, bu aşamadan sonra fırsatların başka yerlerde aranması gerektiği anlamına geliyor.
Yani bir hisseyi üç yıl veya %50 kârdan sonra satmanın ispat edilmiş bir temeli bulunuyor. Bu iki kuralın birkaç faydası var:
1. Kurallar son derece somut ve yorum farklarına neden olacak türde değil. Böylece, karşıtlar iyi hisse seçmeye, ne zaman satacaklarını dü-şünmeye harcayacaklarından daha fazla zaman ayırabilirler.
2. Sizi daha fazla getiri potansiyeli olan hisseleri seçerek portföyünüzü tazelemeye zorluyorlar. Bir hisse 36 ay tutulduktan sonra otomatik olarak değiştiriliyor.
3. Karşıt bakış açınızı muhafaza etmenize yarıyorlar, dayak yemiş bir hissenin %50 yükselmesi için yatırımcıların belirli bir şekilde olumsuz görüşten olumlu görüşe geçmiş olması gerekir.
Howe'a göre:
-Yatırımcılar, bir hisse hakkındaki en son haberlere haddinden fazla önem verirler. Bu, "kötü haber" hisselerinin fiyatlarını aşırı aşağıya, "iyi" haber hisselerinin fiyatlarını da aşırı yukarı iter.
-"Kötü haber" hisseleri çok büyük düşüşler gösterir, ama bu düşüşleri ortalamadan yüksek getiriler takip eder.
-Bu dimdik düşüşün ardından gelen toparlanma, yaklaşık 5 ay (20 hafta) sürer.
Ama Howe'un sadece bir yıllık tutma sürelerini incelediğini unutmayın. Daha uzun tutma sürelerini inceleyen diğer araştırmacılar, "kötü haber" hisselerinden oluşan portföylerin sadece genel piyasadan daha iyi performans gösterecek yükselişler yapmayıp aynı zamanda hali hazırda büyük patlama yapmış sözüm ona "iyi haber" hisselerinde de daha iyi performans gösterdiklerini buldular. "Kötü haber" hisselerinin bu piyasayı sollayan performansları, üç veya daha fazla yıl sürme eğilimi gösterir.
Reklam
Reklam