Yaşamı ve coğrafyaları ve tüm kurumları kendi tekellerine alanlar, biçimleri belirliyor ve herkesi dönüştürüyorlar. Kendilerine benzemeyen her yüzün çirkin olduğunu söylüyorlar. Kendi dillerinden olmayan her şeyin anlamsız olduğunu savunuyorlar. Ve bizim mahallenin insanları hep onların mahallesine özlem duyuyorlar.
İktidar sahiplerinin işleri genellikle gösteriş temellidir. Kendi büyük suç ve kusurlarını küçümserlerken, toplumdan bir ferdin işlediği çok küçük bir kusura aşırı tepki gösterirler.