Platon'a göre insan ruhu şu üç öğeden oluşur: Düşünceler, duygular (istekler) ve dürtüler (tutkular). Düşüncelerin yeri başımızdır, duygularınki göğüs, dürtülerinkiyse belden aşağısıdır. Bunların içinde, yalnız düşünceler, yani akıl, ölümsüz olan öğedir, ve bedene girdiğinde ötekilerle birleşir.
Sokrates uğraşını annesinin mesleği olan ebeliğe benzetmiş ve "Yüce düşünceleri doğuracak olan ben değilim, ben yalnızca başkalarındaki doğru düşüncelerin doğmasına yardımcı olabilirim." demiştir.
Eski Miletliler temel varlığın bir, Empedokles dört, Demokritos ve Leukippos varlıkların yapı taşlarının «nicelik» bakımından sayısız olduğunu öğretirken, Anaxagoras birbirinden «nitelik» bakımından farklı sayısız temel varlık bulunduğu düşüncesini ortaya atmış ve bunları da «tohumlar» ya da «çekirdekler» diye adlandırmıştır.