Tüm insanlar ayrıdır: kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır,gülümserler, ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.
Sıradan bir hayat en iyisi. Onunla savaş, bununla mücadele et derken, sonunda hayatından oluyorsun. Mesela ben: Zor günler geçirdikçe daha işe yaramaz hale geldim, ama uzun bir hayatım oldu. Sevdiklerim birer birer öldüler, ama ben hâlâ hayattayım.