Hüseyn Cavid sanki səmanın özüylə danışan bir ruhdur, hər kəlməsi qaranlığa işıq, hər sükutu bir fəryaddır. O, qələmini yalnız yazmaq üçün deyil, zamanın zəncirlərini qırmaq üçün götürmüşdü. Cavidin taleyi də, sənəti də elə dərindi ki, oxuyan bircə misrası ilə özünü uçurumun kənarında dayanmış bir düşüncə kimi hiss edərsən…
Frans Kafka “Aforizmalar” kitabı, burada sözlər deyil, susqunluqlar danışır. Hər aforizm, sanki həyatın qaranlıq labirintində yolunu itirmiş bir ruhun səsini eşitdirir bizə. Bu kitab, düşüncənin ən sakit yerində qopan qasırğaların şəklidir oxuyanı silkələyib içindəki sükutu oyadır…