İçinizde biriktirdiğiniz her öfke, geçmişe ait her kırgınlık, geleceğe fırlatılmış birer hastalık tohumudur. Şifa, dışarıdan alınan bir ilaç değil, içerideki o zehri dönüştürme cesaretidir.
Adamı bir haşere gibi görüyor, ayağının altında eziveresi geliyordu. Varlığına katlanabilmek için sık sık "Günün birinde ağzını yüzünü dağıtacam," diye avuturdu kendini.