Hatice İNAL
@htc_inll
Sadece kendime sakladığım satır araları.
Şu anda okuduğu kitap
Bazen bir şeylerin nasıl biteceğini anlamak için sonuna kadar gitmeye gerek kalmaz; ilk adımlar geleceği fısıldar. 🕊
İnsanın vaktini ve değerini hak etmeyen durumlarda ısrar etmemesi, kendine duyduğu saygının en zarif göstergesidir. ✨️
Doğru yerde, doğru zamanda arkasını dönebilenler, kendi huzurunu daha kavgaya girmeden kazananlardır.🙌
Reklam
Haklı, tutmayın (:Alıntı
Adamı bir haşere gibi görüyor, ayağının altında eziveresi geliyordu. Varlığına katlanabilmek için sık sık "Günün birinde ağzını yüzünü dağıtacam," diye avuturdu kendini.
Bir Cümle Okuyup Dakikalarca Susturan O Duygunun Adı: StendhalAlıntı
Muazzam bir güzellik karşısında duyulan ve fiziksel semptomlarla kendini gösteren bir esrime hali. Kalbin hızla çarpması, baş dönmesi, nefes darlığı ve hatta halüsinasyonlara yol açabilen bu sendrom, insan ruhunun sanatsal ve estetik ihtişam karşısında çaresiz kalışını ve sarsılışını ifade eder.
Literatürde "Gigil", Bizde "Guttişim"Alıntı
Duygularımız dünyayı anlamlandırma biçimlerimizdir." diyor Duygular Sözlüğü.
Benim bu kitapta en sevdiğim durak kesinlikle: Gigil.
Filipinler dilinde; çok sevdiğiniz birini görünce uyanan o "aşırı sevgiden dişleri sıkma, mıncıklama ve sıkıştırarak sevme" dürtüsü. Kelimelerin bittiği yerde içten gelen o saf coşku...
Bazen kitaplardaki karakterlere bile bu hissi beslemiyor muyuz?
Literatürdeki adı Gigil olabilir ama bizim buralardaki şahsına münhasır karşılığı bellidir: "Hanimiş benim guttişim ahahahah!"
Entelektüellik bir yere kadar, bazen sadece aşırı şefkatten delirmek gerekir.️