Bulutların üzerinde bulut olmaz, bulutların üzerinde bulut olmaz,tıpkı ölümümüzden sonra ölüm olmadığı gibi...
Bunu ilk defterlerimden birine bir yerlere yazmıştım, o zamanlar ölümden her ne anladıysam. Sonradan benzer sözleri başka kitaplarda da keşfettim. Elimizde en azından, anne babamızın ölümünü yalnızca bir kez yaşadığımıza dair tesellimiz kalıyor.
Kendi ölümümüzden söz etmeye bile gerek yok. Onu bir kez bile yaşamayacağız.
Benim adım insanların hizasına yazılmıştır
Her gün yepyeni rüyalarla ödenebilen bir ceza bu
Keşke yağmuru çağıracak kadar güzel olmasaydım
Ölüm ve acılar çatsaydı beni
Düşüncem yapma çiçekler kadar gösterişli ve parlak
Sözlerim ihanete varacak doğrulukta olsaydı
Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım
Diri gergin kasları konuşsaydım
Kardeşler deseydim kardeşlerim
Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan
Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan
Bakın yaklaşıyor
Yazık şairler kadar cesur değilim
Çocukların üşüdükleri anlaşılıyor bütün yaşadıklarımdan
Gövdem kuduz yarasalarla birazcık yatışıyor