Hatice Kübra
@htkbr
Tek başınalığın yolcusu
Görünmek bu dünyada her insanın temel ihtiyaçlarından biridir.
Reklam
Birileriyle kendimize ait bir şeyleri paylaşmak aslında ne güzeldir ama Binnur bu paylaşımları hep mecbur olduğu için yapmış. Böyle olunca da paylaşmanın tadı tuzu kalmamış.
Ama kendimi hep belli görev ve sorumlulukları yerine getirmek zorunda olan, evdeki varlığı ve dünyaya geliş amacı bundan ibaret olan bir varlık gibi hissettim.
Kaç yaşında olursanız olun, bebeğin ilk ağlığı duyulur duyulmaz size ablalık, abilik görevi veriliyor. Oysa belki siz o anda kelimeleri bile doğru dürüst çıkaramıyorsunuz ağzınızdan, belki geceleri emzikle uyuyorsunuz, belki annenizin elini tutmadan uykuya dalamıyorsunuz. Beşikte uyuyan kardeşinizle sadece iki yaş var aranızda belki; ona rağmen size hemen göreviniz hatırlatılıyor: "Sen ablasın artık!" Bu ne demek? Çocukluk haklarını askıya aldık, daha çocuk olsan da büyüttük seni, yetişkin kategorisindesin artık.
Ama olmadı hocam. Ben o günlerden sonra bir türlü anne babamın kızı Binnur olamadım. Öğrenci oldum, genç kız oldum, ergen oldum, en çok da abla oldum ama ben galiba evlat olmayı beceremedim hocam. Sadece kardeşlerimin ablası oldum...