Hatice Kübra

Hatice Kübra
Tek başınalığın yolcusu
Mesafeli ve ağırbaşlı ifadesine bürünene kadar kim bilir ne acılar çekmişti.
Reklam
"Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi / taşınacak suyu göster, kırılacak odunu / kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde / bileyim hangi suyun sakasıyım ya Rabbelalemin / tütmesi gereken ocak nerede?"
Her şeyi kaybettiğimde ne mi yapacağım yeniden inşa edeceğim eskisi gibi emek emek tuğla tuğla...
Ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi mi bekleyecektik çürümeyi?
İnsan yalnızca kendini değiştirebilir ve en görkemli devrim budur.
Reklam