her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik.. seni düşünce bu sözler geliyor aklıma.. her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik, yan yana fotoğraflar çektirdik, güldük, sevindik, eğlendik..
bundan beş yıl sonra kendini nerede görmek istersin? diye sorarlar ya bazen, bunu hiç düşünmüyorum mesela. nerede olduğum önemli değil çünkü. nerede olursam olayım, kıkır kıkır gülerken bulmak istiyorum ben kendimi. aklım fikrim serserilikte. insanlar genellikle benim çok şey bildiğimi sanıyorlar.. halbuki gerçekten de, gülmekten başka tek bir yol bile bilmiyorum..
unutmak insanın yapacağı değil, başına gelen bir şeydir ve benim başıma gelmedi..
sence hayat yaptıklarımız mıdır, başımıza gelenler mi? cevapların bir anlamı varmış gibi nasıl da her şeyi sorgulayıp duruyoruz değil mi..