Gerçekten “bir kitap okumadım “
“Bir hayatı içim sızlaya sızlaya yaşadım”
Kahramanın yerine sizin ortamı, anları ,acıyı ,sevinci ,insana dair herseyi hissettiğiniz bir eser
Bu aralar japon klasiklerine merak saldığım için küçük hikayelerden başlayarak bir şans vermek istedim kendime .Kitap çok kısa olmasına rağmen okurken çok fazla durup hayal kurmam gerekti.Yazarın kurduğu evreni ,betimlemelerini , renklerini canlandırmaya hayal dünyam yetmedi .Kendimi ufakta olsa bir sorguladım .Ama kahramanımız Giovanni’nin en yakın arkadaşını hayal ile gerçek arasında müthiş bir anlatımla cennete ulaştırmasına sevindim…
Şimdiden hepinize iyi okumalar …Samanyolunda görüşürüz
Yüzyıl öncesinden yazılmış bir kitap!
Okumaya başladığım dönem maalesefki ülkemde yaşanan deprem olayına denk geldi. İlk sayfalarda okudum bölümlerden sonra “bir saniye bu kitap ne zaman yazılmıştı?” Diye tekrardan kitapla ve yazarla ilgili olan bölüme döndüm.
Yazar o ladar sert bir şekilde kaleme almış ki eseri bazı bölümlerde “bu kadar keskin bıçak gibi cümleler biraz benim hümanizö anlayışıma abartı” derken bir taraftan da “evet kesinlikle haklı” dedirtti
Ben okurken yazarın büyük bir meydanda ağzından köpükler çıkarcasına bağıra çağıra iğneleye iğneleye hemen hemen insana dair her konuda uyarıda bulunduğunu hissettim
Ve şunu sordum” Albert Caraco bu çağda yaşasaydı olanları ve geldiğimiz noktayı acaba ne kadar daha yüksek notalardan yazabilirdi? “
Zaman zaman içimizde yükselttiğimiz isyanları hiçbir sansüre uğratmadan kaleme almış bir yazar …Geçmişte farklı değilmiş gelecek farkı beklenmeli mi şuan bana bunu sorgulattı bu kitap
Hepinize iyi okumalar
Kitaba büyük bir hevesle başladım sevdiğim bir yazarın kitabı olduğu için ama bir şeylerin sürekli tekrarı beni bunalttı .Kitaptaki 5 karakterin 5 aynı olayı 5 ayrı karakterle ama hep aynı cümlelerle tekrar tekrar anlatımı beni biraz zorladı. Karakterler arası konuşmaların bile aynı cümlelerle aktarılmasını biraz fazlaca kolay kaçmak olarak gördüm. Yazarın vermek istediği mesaj çok naif çok güzel bir mesaj “aşk” adına ama hikayenin anlatım şekli biraz beklentilerimin altında kaldı .Ortadaki emeğede saygımız sonsuz
Kitabın ilk sayfasında ‘’Sonunda beni kendileriyle birleştiren bağların hepsini kesip attılar.Halbuki istemeseler de , onları severdim ,sevgimden ancak insanlıktan çıkarak kurtuldular.’’ Cümlesini okuduğumda ‘’ çağımızda yaşadığımız samimiyetsiz insan ilişkilerini ne kadar çivi bir cümleyle özetlemiş ‘’ diye düşündüm. Okurken bazı sayfalardaki cümleleri anlayabilmek için 2-3 defa okumam gerekti , anlamları derin kısa cümleleri.
Yazarın ilk okuduğum kitabı , dili biraz ağır geldi ama muhtemelen kendisiyle yeni tanıştığım içindir .Neden bilmiyorum ama kitabın 4. Bölümünde yalan üzerine yazılan yazılar sanki hayatım boyunca durup durup kendime tekrar tekrar hatırlatmam gereken cümlelermiş gibi hissettim .Her şeyi bu kadar gerçekçi , insan olarak içimizde yaşadığımız ‘’insanın insandan soğuması ‘’ olayını bu kadar açıklayıcı cümlelerle anlattığı için yazarın diğer kitaplarına da şans vermek istiyorum
Çağımızın vebası samimiyetsizlik ,çıkar ilişkileri üzerine hassas kalpli insanların hissettiği o kırılgan, yeri geldiğinde cinnet getirten isyan çığlığını ben her sayfada aldım yazarın kaleminden. Eminim ki sizlerde okurken benim yaptığım gibi yazarı karşınıza alıp ‘’ evet aynen bende böyle hissetmiştim şu zamanda şu olay da ‘’ diyeceksiniz
Şimdiden iyi okumalar