Digital İşgal ve Transhümanizm
Kitap aslında yıllardır sosyal medya aracılığıyla okuduğumuz yazılardan derleme bir kitap olmuş ancak 5 yıl önce belki de çoğunu komplo teorisi olarak düşündüğümüz gerçekler daha detaylı ve kanıtlı olarak toparlanıp önümüze sunulmuş. Seyrettiğimiz Black Mirror, Gattaca gibi bir çok dizi-filmin aslında insanlara yapay zekanın normalleşmesini sağlamak için adımlar olduğunu, tek dünya düzenine doğru hızla yol aldığımızı, 1984 kitabındaki dünyaya hızla ilerlediğimizi, insanları kontrol altında tutmak için çip tarzı bir çok hazırlıklar yapıldığını, en çok da koronavirüs ile bunun zeminini hazırladıklarını vs daha birçok mevzu ile ilgili önemli bilgiler verilmiş. Tek can sıkan kısım kitapta çok fazla tekrarlar mevcut. Bunun dışında okunması elzem denilebilir.
Neden bu kadar etkiledi bilmiyorum. Okurken yanımda biriyle dertleşiyor hissine kapıldım. Kitaptaki her ayrıntı, her karakter öyle bizden öyle içimizden ki! O kasabalara tek tek uğramış, hadiseleri yerinde nazar etmiş, hızla akan bir ömürün sayfalarına şahid olmuş gibiyim. Kimine basit gelir belki ama, bana film tadında geldi. İyi okumalar.
Hayatımızda çok az kitap bizi gerçekten değiştirir. Eğer uygulanabilirse büyük değişimlere kapı açacak nitelikte. Doğduğumuzdan bu yana bir çok etiketle kodlandık. Ne olduğumuza çevremiz karar verdi. O etiketlere inandırıldık ve bundan vazgeçip yeni kodlamalar yapmak aslında zor değildir. Yazar “İçe Dönük Konuşmalar” kitabı ile ün yapmış ve tv programlarından seminerlere koşup durmuş. Bu kitap da onun devamı niteliğinde. Hayattaki en ufak tercihlerimizin bile farkında olup onu bizim mi tercih ettiğimiz ya da geçmişten gelen kodlamalar ile otomatik tercihler mi yaptığımız aslında çok önemli. Bu ufak tercihleri farkederek hayatımızda daha büyük değişiklikler yapabiliriz. Bunun anahtarı yine bizde. Değişim isteyenlere şiddetle kitabı tavsiye ediyorum.
Sürükleyici ve baştan sona felsefe üzerine yazılmış bir roman. Karakterlerin hepsinin gerçek birer bilim insanı olması kitabı daha çekici hâle getirdi. Breuer ve Nietzsche arasındaki üç haftalık konuşma terapileri kitabı alıp bambaşka bir boyuta taşıdı, kâh kendinizle konuşup kâh karakterlere esef ederken buluyorsunuz kendinizi. Beni en çok insan denen varlığın ne denli doyumsuz olduğu ve anlamını bulmadığın bir hayatın zirvesinde dahi asla mutlu olunmayacağı gerçeği etkiledi. Velhasıl okunası ve bol tahlil edilesi bir kitap.
Kitabın başından sonuna kadar, bir şairin fikir kitabını okumanın lezzetini tattım durdum. Neredeyse her sayfasında altı çizilecek bir cümle mevcut. Bazı fikirleri tam olarak zihnime oturtamasam da, çok farklı ve güzel tesbitlerle dolu. İsmet Özel iyi ki var...
