Yüreği iyilik dolu, çocuğunun ona verdiği umutlarla gurur duyan bir baba,onun olağanüstü yazgıları yaşamak için dünyaya geldiğini düşünür,oysa çocuk büyür ve öteki insanlar gibi bir insan olup çıkar.
“Dostoyevski’nin bütün romanlarının adı Suç ve Ceza olabilirdi. Hayatında bir suç ve (belki o suçla ilgisi olmayan) bir ceza olduğu kesindir; ne var ki o bunları ikiye bölüp gerektiğinde ceza izlenimlerini kendine (Ölüler Evi), suçu başkalarına yüklemeyi tercih etmiştir.” Proust
Ay ışığı herkesin üzerinde yumuşacık ışıldamasına rağmen doğa sadece görüp,duyabilenler için asırladır, mehtapta karanlığı kullanarak ışık yaratmakta,sessizliği flüt gibi çalmaktadır.