Emre Tut

Emre Tut
@huzunlupalyacocuk
Öğretmen
Coğrafya / Çocuk Gelişimi
İstanbul
İstanbul, 1992
8 kütüphaneci puanı
1465 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
"Odamda beni kitaplarım bekler. Bu yegâne tesellidir."
Sayfa 65 - Yapı Kredi Yayınları / 46. Baskı·Kitabı okudu
Edebiyat
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Agnes hiç anlamıyor. Ölüleri, söylenmeyen sözleri, bilinmeyenleri duyabilen, dokunduğu birinin damarlarında sinsice dolaşan hastalığın sesini işitebilen, bir ciğere ya da böbreğe baskı yapan urların koyu renk kadifemsi dokularını hissedebilen, insanları gözlerinden ve kalplerinden kitap gibi okuyabilen bir kadın. Kendi çocuğunun ruhunu bulamıyor, onun nerede olduğunu hissedemiyor."
Sayfa 237 - Domingo Yayınevi·Kitabı okuyor
"Tanrı onu yanına istedi, diyor rahip bir gün ayinden sonra, Agnes'in elini tutarak. Agnes hırlayacak gibi, adama vurmamak için kendini zor tutarak hırsla rahibe dönüyor. Ben de yanımda istiyordum, demek istiyor, Tanrı sırasını bekleseydi."
Sayfa 231 - Domingo Yayınevi·Kitabı okuyor
"... sana verilen şeyi değiştiremezsin, payına düşeni eğip bükerek farklı bir şeye dönüştüremezsin."
Sayfa 211 - Domingo Yayınevi·Kitabı okuyor
"Ölüme "göçüp gitmek" diyen ya da "huzur içinde" ölündüğünü düşünen her kimse, diye düşünüyor Eliza, hiç ölüm görmemiştir. Ölüm vahşi bir şey, bir savaş. Vücut duvara tutunan sarmaşık gibi hayata yapışıyor ve onu kolay kolay bırakmıyor, bırakmamak için savaş veriyor."
Sayfa 199 - Domingo Yayınevi·Kitabı okuyor