“Yaralı kuşları çekip çeviren suçluluktur. Çılgın bir suçluluk duygusu onları hiçbir zaman terk etmez. Teninizi kanattıktan sonra baktıklarında da suçluluk duyar ve daha beter düşman olurlar size; suçluluk duymalarına neden olduğunuz için.”
“Peki yıllarca beklemiş bir kahkahanın, nice dertlerden sonra ferahlamış bir kalbin, çalışa çalışa nasır tutmuş sevinçli parmakların da birer tanığa ihtiyacı yok mu?
Ya da şöyle sorayım: sadece ve sadece "kötü gün dostu" olmakta biraz da dostlarımızın acılarına tanıklık etmenin verdiği karanlık bir lezzet mi var?”