Tarz olarak Nursen Yıldırım benzerliği bana göre oldukça fazlaydı.Ruhu şahlandıran;hayata,yaşanmışlıklara bolca giydirilen dolu dolu yaşanmış ve adamın gidişiyle bitmiş bir kırık aşk hikayesi.Canı yanan bir kadının, yüreğinden kopup gelen ve tüm çıplaklığıyla okuyucunun yüzüne fırlattığı acı kokan hisler.Okurken evet,siz de yazar ile birlikte bu duygu nehrinde çağlıyor,kavuşacak,yurt edinecek bir deniz arıyorsunuz lakin kitap bittiğinde zihindeki yorgunluk ve öfke bu tip giderli kitapların pek de bana göre olmadığını düşündürdü.Kitaplara "kazanım" gözüyle bakmam,her kitaptan alınacak birşey mutlaka vardır bana göre ama ,aması var işte...
Kitabı beğendiğimi söyleyemem;çarpıcı,etkileyici bir giriş-gelişme-sonuç ya da herhangi biri dahi yeterli olabilirdi ancak ne yazık ki olmadı.Diğer romanlarını da okuyup bir kanıya varmak yerinde olur diye düşünüyorum.
Ana karakter Jim,bir eşcinsel.Cinsel kimliğini oturtamamış dolayısıyla olduğu şeyi kabullenememiş hep farklı(mı)yım! karmaşasını yaşayan bir kişilik.Yıllar içinde hep ilk aşkı Bob'a kavuşma hayaliyle yaşamış ve bu süreçte farklı erkeklerde kendini aramış .
Nihayet Bob'u bulduğunda yaşadıkları,kitabın sonuç bölümünü oluşturuyor.Çarpıcı bir son olmadı günümüz için,şaşırmadım,elbette dönemin kültürel gelişimi düşünüldüğünde oldukça büyük yankı uyandırmıştır.İnanıyorum ki sonuç bölümündeki çarpıcı olayla kitabın ana fikrini de bence en güzel şekilde özetlemiş oldu yazar,İNSAN,EN BÜYÜK ACIYI EN ÇOK SEVDİĞİNE YAŞATIRMIŞ.
Kent ve TuzGore Vidal · Helikopter Yayınları · 201064 okunma
Bir kitap daha bitti ve biten her kitabının sonunda bende oluşan izdüşümünün dışavurumu şöyle ki; Zweig' in yazarlığında hoşuma gitmeyen bir şey var, henüz ne olduğunu çözemedim...