Habara bir şey demeden hikâyenin devamını bekledi.
“Bir başkasının evine, onlar evde yokken girmenin en güzel yanı, orada tam bir sessizliğin olmasıdır. Çok dinlendiricidir bu. O evin, dünyanın en dingin yeri olduğu hissine kapılırdım. Ölüm sessizliğinin hüküm sürdüğü bir mekânda, yere oturup öylece durarak, bofa balığı olduğum zamanlara dönerdim” diye anlattı Şehrazad. “Bu harika bir duygudur. Sana önceki yaşamımda bofa balığı olduğumu anlatmıştım, değil mi?”