I never thought that one day I would read and finish this book, but here I am — I read it, I finished it, and just as I expected, it turned out exactly that way. The Love Hypothesis is a book full of clichés but with the “I’m going to break the clichés” kind of attitude.
I’m not even sure where to start. I don’t know if I actually liked the book, but I enjoyed reading it. It flowed really well, so I can’t complain about that part. However, Olive constantly talking about how big Adam was started to annoy me. I wanted to tell her, “Yes, we get it, he’s a big guy. You don’t have to remind us every ten seconds!”
After that, their dialogues… I don’t know, they felt really ridiculous to me. It was less of a romantic comedy and more of a romantic nonsense kind of story. But it was the type of book that didn’t require much thought, was easy to read, and flowed nicely. I already know that once I finished it, I wouldn’t think about it again.
The movie adaptation is coming. I’m not sure if I’ll watch it, but maybe I will just to clear my mind and have something easy to watch.
Bir gün bu kitabı okuyup ve bitireceğimi hiç düşünmezdim ama işte buradayım, okudum ve bitirdim ve tahmin ettiğim gibi oldu. Klişelerle dolu ama ben klişeleri yıkmaya karar verdim havası ile love hypothesis kitabı. Nereden başlasam emin değilim. Kitabı beğendim mi, ondan bile emin değilim ama okurken keyif aldım, yani akıp gitti okurken. O kısımda bir sorun yoktu ama olive'in sürekli adam ne kadar büyük demesi sinir bozucuydu. Kendisine gidip evet anladık, o büyük biri. Bunu her on saniyede bize hatırlatmana gerek yok! Sonrasında aralarındaki diyaloglar, bilmiyorum çok saçma geldi. Romantik komediden çok, romantik saçmalıklar üzerine bir kurguydu ama kafayı yormayan, akan ve bittiğinde bir daha
Çevirisine pek güvenemediğim için orijinalini okumayı tercih ettim. Başlamadan önce akademik alanda geçen bir kurgu diye zorlanır miyim diye düşünmüştüm. Yine de zorlanmadım, basit bir dili vardı ve karakterler arada bilimsel konuşuyordu ama çok da anlaşılmayacak seviyede değildi.
Karakterler birbirine aşıktı tamam ama henüz bunu birbirlerine söylemeden araya bir smut konulmuş olması hoşuma gitmedi pek... Oraya gelene kadar zaten kitap benim icin 10/10 gidiyordu ama o kısmı beğenmediğim icin 8.
Okurken bazı yerlerde sırıtıyordum cidden yalan söyleyemiycem baya eğlendim. Böyle adamlar da sadece kitaplarda olur zaten
Reklam
Bi' Adam Carlsen var bi' de diğer erkekler
Dünyadaki herkesin okuyup bi benim okumadığım, herkes okuduğu için de okumak istemediğim, filme uyarlama haberini görünce okuduğum güzel bir kitaptı. Çok kez sesli güldüm, sırıtarak okudum ve başrole kızla beraber vuruldum; bir romantik komedide olması gereken her şey vardı. Kızın bilim insanı olması güzel bir farklılıktı ama yine romcomlara has klişeler de vardı tabii. Bazı yerlerde monologlar fazla uzundu, direkt diyaloglara atladım ama onun dışında gayet akıcıydı.
Çerezlik okuma, çok anlamlı bir yorumum yok o yüzden. Smut kısmını bu kadar betimleyici yapmalarına hiç gerek yoktu, bütün kitapta sakin sakin gidip sekse gelince gereksiz uzun bir canlandırma neden dedirtti ama olsun napalım romantik okurlar bunları seviyor herhalde. Ana karakterin duygusal zekası düşük geliyor bana o yüzden çok fazla durumu iyi yönetemediğini düşünüyorum, zırt pırt ağlıyor fazla kaygılı zaten. Klasik "ben küçücük bir kızım" kadınıyla "ben seni korurum, kocamanım" erkeğini alıp alışılmadık bir çevreye yerleştirmiş olsalar da liseli hallerinin de pek farklı olacağını düşünmüyorum şu anki 20lerin sonu 30ların başı hallerinden. Yazarın ilk kitabına göre gayet başarılı ama gerçekçilik konusunda çok başarısız buluyorum çok fazla oturmayan ya da ay bi siktir git ya dediğim yer oldu. Romcom severler tarafından taşlanacak olsam da bence filmi daha az cringe olur diye umuyorum...
10/10
2025 52. kitabı
Bu kitabı uzun zamandır “bir ara okurum ya” diyerek erteleyip duruyordum çünkü nedense hiç ilgimi çekmeyeceğini düşünmüştüm. Ancak o kadar yanılmışım ki. Gerçekten çok güzeldi. Kadın bir bilim insanının iş ortamında yaşadığı problemlerin bir romantik komedide bu kadar iyi anlatılabileceğini de beklemiyordum bu kısım da beni şaşırttı açıkcası. Ana karakterler arasında tatlı dinamik gerçekten çok samimiydi ve diyaloglar ilişkilerin ilerleme hızı çok gerçekçiydi. Ve gerçekten sürekli gülümseyerek okudum. Sahte ilişkinin (Fake dating türkçesi ne diye geçiyor emin değilim) bu kadar eğlenceli bir şekilde işleneceğini ve benim bu kadar hoşuma gideceğini düşünmezdim. Kitabın konusundan da biraz bahsetmem gerekirse, ana karakter Olive bir biyolog olmak için PhDsini yaptığı üniversitede bir gün en yakın arkadaşının (Anh) hoşlandığı çocuktan (Jeremy) kendisinin hoşlanmadığını kanıtlamak için karşısına ilk çıkan adamı (Adam) öpüyor, ancak bu adamın okulun en sinir bozucu akademisyenlerinden biri olduğunu öptükten sonra fark ediyor. Ve bu ikili birbirlerine yardım etmek için sahte sevgili numarası yapmaya karar veriyorlar. İyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu bu aralar böyle eğlenceli, samimi, okurken heyecanlanıp güleceğim bir kitap okumak istiyorum diyorsanız bir şans verebilirsiniz. İyi okumalar,
Chocolate Warm StoryEdebiyat & Roman
This was a very beautiful love story. If you like K-dramas, it is for you. At some point you see it is unrealistic, maybe it is not. But most people will think it is unrealistic. But i liked it very much since it includes university, phd students, some personal traumas, and a good perspective on woman's eyes. In the story there is a female phd student, who accidently kisses a proffessor. And she is asking him to be her date. That's because she needed to lie her best friend about she had a date that night. To cover up, she asks him to be her boyfriend for a night, but they end up being in a fake relationship. The most powerful part of the story was the female lead is being abused or there will be a situation to lead abuse, and how she goes through kind of situation. I guess not only in academia but in so many places those kind of things are happening to women everyday. I guess sometimes even to men. Because people are evil, no matter how good we are. Only way to fight with it is holding on to the good people. I guess this story emphasises this truth once more.
Reklam
Reklam