Hatice Yüce
@hyucee
Reklam
En adi bir hovarda bir kez olsun sultanları düşler. Her noterin içinde bir şairin kırıntısı vardır.
Her şey yalandı! Her gülümsemede bir can sıkıntısı esnemesi saklıydı. Her neşe bir uğursuzluğu, her zevk bir üzüntüyü gizliyordu. En kusursuz öpüşmeler dudaklarınız da ancak daha yüksek bir kösnünün gerçekleşmez isteğini bırakıyordu.
Yaşamın bu yetersizliği, tutunmak istediği dayanakların böyle birden bire çürüyüvermesinin nedeni neydi acaba?
Reklam