!lben
@iLBEN
22.06.2021
06.05.2022
Şu anda okuduğu kitap
Orhan Kemalin klasik bir halk romanını ilmek ilmek işleyişi…
Hızlı okuduğum nadir kitaplardan biriydi. Hızlı okumamın sebebi kitabın çok ilgi çekici olmasından ziyade dilinin ve konunun basitliği aslında. Toplumumuzun olmazsa olmazı, toplumumuzun klasiği; kayınvalide-gelin-anasının biricik oğlu- öteki kadın hikayesi. Her ne kadar klasik olsa da bir çok sayfada “aaa böyle olacağını tahmin edememiştim” dedim. Okuyun okuyarak bişey kaybetmezsiniz, ama çok da farklı bir şey okumayacağınızı bilin beklentiyi yüksek tutmayın.
İyi ki okudum dediğim bir kitaptı. Her kişisel gelişim kitabı gibi aslında “bilmediğimiz değil de farkında olmadığımız” farkındalıklarım oldu. Okurken “aa hakkaten de öyle ya ben bunu neden hiç düşünmedim” dediğim anlar yaşadım. Serkan beyin tespitlerini gerçekten tebrik ediyorum. Siz de bir kere daha farkındalık kazanmak, ve hayata dair yeni kararlar almak istiyorsanız mutlaka okuyun. Kitap okuma alışkanlığı olmayan biri olarak ben kitabı iki günde bitirdim. Çünkü hayata bakış açımı güzelleştirmeyi gerçekten istiyorum. Buradan sonra minik bir spoiler vereceğim, kitabı okumadan incelememin devamını okumayın.
Kitabın özetinde dopamin denen nörotransmitter maddenin bir başlangıç, zirve ve çöküş dönemi olduğuna odaklanılmış. Çünkü her şey bu sürecin dengesini koruyabilmekte. Doğru zamanda, doğru miktarda mutluluk, kapıların anahtarıdır. Ve bence, mutluyken mutluluğu, o anı yaşayın diyor. Anın sonucuna değil o ana odaklanarak dopamininizi dengeleyin. Çünkü homeostazi (biyolojik denge) canlıların ortak özelliğidir. Ve vücudumuz yaratılışı gereği dengeyi sever. Şimdi yeniden dopamini zirveye getirmeden önce bırakın demlensin…
Öncelikle kitabın tüm öğretmenler için baş ucu kitabı olabileceğini düşünüyorum. Hatta öğretmen adayları için bile öyle. Böyle istediğimiz zaman rastgele bir sayfa açıp istediğimiz kadar okuyup tekar baş ucumuza koyabiliriz.
Yazar bu kitapta her öğretmenin karşılaşabileceği durumları tavsiyeler ile sıralamış. Bunları sıralarken kendi öz eleştirisini de yapabilmiş. İşin özü "ben ettim siz etmeyin" demiş.
Aslında öğretmenlik birbiri ile senkronize ilerleyen 2 ayrı dünyadan oluşuyor. Birisi öğrenciler ile dolu bir dünya iken diğer idare ve resmi evraklardan oluşan dünya. Ataman da kitabında her ikisine de başvurmuş.
Ve en çok hoşuma giden tavsiye de okuldaki panolar ile ilgili olandı. Okuduğumda "a gerçekten de böyle! Ben bunu nasıl düşünemedim!" dedim kendi kendime.
Gerçekten de okullarımızdaki panolar hep öğretmen hizasında ve bu panoları hep öğretmenler dolduruyor. Hatta ben bile sınıfıma bir fen köşesi yapmayı düşünüyordum. Hatta içimden düşüncelerime şu cümleyi de ekliyordum "ya pano yapayım ama pano için güzel şeyler hazırlayım ben doldurayım panoyu, yoksa öğrencilere bıraksam çok çirkin olur, onlar güzel yapamaz". Evet kitabı okuyunca bu düşüncemden utandım ve kendi sınıfıma sadece öğrencilerin yaptıklarından oluşan bir fen köşesi yapma kararı aldım. :)
Ayrıca Müjdat Ataman öğrenciye onun ne kadar değerli olduğunu hissettirmenin çok doğru bir davranış olduğunu, öğrenciyi bu şekilde kazanabileceğimizi sıklıkla vurguluyor.
Nitekim bu kitap beğenerek okuduğum ve iki günde bitirdiğim kitaplardan biri olarak kitaplığmda yerini aldı. Nice güzel kitaplar okumak dileği ile...
Kitabın isminin neden "Elveda Haziran" olduğunu kitabın sonunda anladım.
Sarah Jio'nun yine sürükleyen bir kitabı... ilk okuduğum "Kelebek Adası" kitabının etkisinden hala kurtulamamış olsam da bu kitabın da uzun süre etkisi altında kalacağıma eminim. June hem Mavi Kuş Kitap Evi'ni kurtarmaya çalışıp hem de gizemli kişiyi ararken bütün anları onunla birlikte yaşadım.
Kitabevi kurtulacak mı? Kimin sayesinde kurtulacak? Gizemli kişi kim? Düşünceleri ile kitabın sonuna geldiğimde göz yaşlarımı tutamadım. Şu sıkıntılı günlerde evinizden dışarı çıkmak istiyorsanız sizi Seatle' a götürecek, mavi kuş kitabevindeki kitap kokularıyla huzur dolduracak olan bu kitabın kapağını mutlaka açmalısınız. Keyifli okumalar...
