Davut
@iamdavuttt
165 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Üstadım" dedim; "Bayrama ne alayım?" Dedi; "Birkaç piri fâniden gönül, birkaç çocuktan gülücük, alabilirsen birkaç fakirden de duâ al."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Yaş Otuz Beş”, Türk şiirinde orta yaş eşiğini bir muhasebe masası gibi önümüze koyan metinlerden biridir. Şair, 35’i takvim yaprağı değil, varoluş denetimi olarak ele alır: Gençliğin coşkusu geride kalmış, zamanın kredileri azalmıştır. Şiirin gücü, büyük laflar etmeden bu çıplak gerçeği hissettirmesindedir.
Şiirdeki temel damarlar şöyle akar:
Zamanın hızlanması, bedendeki ve ruhtaki yıpranma, geçmişe dönüp bakma isteği ve kaçınılmaz sonun farkındalığı. Tarancı’nın dili berraktır; felsefe yapmaz, yaşatır. Orta yaşın soğuk duşunu okurun ensesine indirir.
En çok hatırlanan dizeden çok kısa bir alıntı;
“Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.”
Bu tek cümle, şiirin tüm mantığını taşır: İlerleme çizgisi doğrusal değildir; yarı yol, geri dönüşsüzlüğün başladığı noktadır. Şair karamsar mı? Evet, ama pesimist değil. Gerçeği inkâr etmeyen bir sakinlikle konuşur.
“Yaş Otuz Beş”, sadece bir yaşın şiiri değil; herkesin bir gün içine düşeceği iç denetimin kaydıdır. Takvim ilerledikçe, dizelerin etkisi artar. Zaman, okurla işbirliği yapar.
Sevgili Bilge,
Bana bir mektup yazmış olsaydın, ben de sana cevap vermiş
olsaydım. Ya da son buluşmamızda büyük bir fırtına kopmuş olsaydı
aramızda ve birçok söz yarım kalsaydı, birçok mesele çözüme
bağlanmadan büyük bir öfke ve şiddet içinde ayrılmış olsaydık da
yazmak, anlatmak, birbirini seven iki insan olarak konuşmak
kaçınılmaz olsaydı. Sana, durup dururken yazmak zorunda
kalmasaydım. Bütün meselelerden kaçtığım gibi uzaklaşmasaydım
senden de..
Tehlikeli Oyunlar 
Oğuz Atay - Sayfa.15
Tehlikeli Oyunlar Oğuz Atay - Sayfa.15Anlamak, anlaşılmak istiyorduk belki de..Alıntı
Kürk Mantolu Madonna;
“Hayat, birbirini anlamayan insanların hikâyesidir.”
Değirmen;
“Sevmek, bir insanı anlamaya çalışmaktır.”
- Sabahattin ALİ
İkimizin de ölmesine ne kadar var?
Yirmi sene mi, otuz sene mi? bilmiyorum.
Bildiğim bir şey var, biz ölüyoruz.
Her gün biraz daha sessiz, biraz daha eksiliyoruz..
İnsanlar ölüyor, filler ölüyor, arılar ölüyor ve dünya ölüyor.
Elden ne gelir ki? Kabullenirsen, her şey biraz daha katlanılır oluyor..
Bir çay koyarsın kendine, belki bir gülüş daha eksik olur yüzünde,
yine de yaşarsın. Çünkü hayat, ölümü bilmek kadar güzeldir.
Ve sen hâlâ buradasın...
- Davut'un Kütüphanesinden...