Pınar D
@iampinar
5 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nasıl güzeldin...
Sadece "Olmak ya da olmamak işte bütün mesele bu" satırlarından ibaret değilmiş Hamlet. Hatta başka bunca güzel satırlara sahipken neden sadece bu cümlesi meşhur olmuş anlam veremedim.
İlk Shakespeare deneyimimdi ve çok beğendim. Kendisi bir kitap uzunluğunda bir şiir yazmış resmen. İşte bu yüzden Shakespeare demek ki...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İneceğim durağa geldiğim için kitabı kapattım ve metrodan indim. İlk defa bir kitap yüzünden söylene söylene, sinirden ağlamak istercesine bir ruh haliyle eve doğru yürüdüm ki daha kitabın ilk sayfalarındaydım, sonrasında beni bekleyen çok daha acı satırlarından habersizdim. Sinirlenip söylendiğim, aslında üzüldüğüm şey kitapta yazılanlar değil, o yazılanların gerçek olduğunu bilmekti, biliyorum. Her ne kadar hikayesi yüreğimi darlasa da aklımı saran merak kitabı bir solukta bitirmeme neden oldu. Harika bir anlatım ve inanılmaz bir akıcılık... Hikayesi size gül bahçeleri vaadetmiyor aksine gözyaşlarınızı hazırlayın diyor ama yine de mutlaka ama mutlaka okunması gerekiyor.
Beni en çok etkileyen ise 2 ayrı kadının, yine yalnızca kadınların anlayabileceği en derin hislerini bu denli gerçek ve içten yazabilen bir erkek yazar...
10/10 u kuşkusuz hak ediyor
Jane Eyre...
İtiraf etmeliyim kitabı çok merak etmeme rağmen kalınlığı gözümü epey bir korkutmuştu. Satın aldıktan aylar sonra elime alabildim. Yaklaşık 200 sayfayı uzun metro yolculuklarım sayesinde okudum fakat sonra bilmem niye yarım bıraktım. Yaklaşık 10-15 gün önceyse instagramda bir reels, benim tekrar bu kitabı elime almama sebep oldu. İyi ki de olmuş. Bir 600 sayfa daha olsa memnuniyetle okurdum. Kitabı bitirdiğim günden beri (hatta ortalarından itibaren) acaba artık en sevdiğim kitap Jane Eyre mi diye diğer bir numaralarımı yokluyorum. Ve sanırım bu kadar uzun bir kitap olmasına rağmen; bu denli sevdirdiyse kendisini sanırım cevabım evet...
Bu boyutta bu kadar akıcı, bu kadar sürükleyici bir kitap daha önce okumadım. Kitabı her elime alışımda hikayenin içerisine, 1845 yılının İngiltere'sine, o köşke ben de gittim, geldim.
Satır satır övebilirim ama daha fazla uzatmak istemiyorum. Çok güzeldin. Sanırım birkaç yıl sonra tekrar elime alıp bir kere daha okumak isteyeceğim, ki ben asla bir kitabı iki kere okumadım...
Sakin başlayan, ritmini sayfalar ilerledikçe arttıran, arada bilgi akışının yoğunluğundan başınızı döndüren ve son 50 sayfada herşeyin arapsaçına döndüğü fakat tümüne rağmen inanılmaz keyif alarak okunabilecek bir eser.
Kitabı okurken yazarın size kendinizi zeki hissetmenizi istediği yemler verdiğini ancak kitabın sonunda anlıyorsunuz. Agatha Christie okumayı bu yüzden seviyorum. Sanki yazarla karşılıklı oturup zeka oyunu oynuyorsunuz. Erişebilmek ne mümkün, yalnızca bazen büyüklük ederek düşük kozlarla oynuyor, o zaman kendinizi mutlu hissediyorsunuz.
Ama bana sorarsanız bu kitapta yazar size acımıyor.
Kendine güvenen buyursun :)
