Nesep Kaplan
@iampling
55 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Ben mahşer gününün dehşetinden başka iman, secdeden başka namaz tanımayanlardan değilim. Ben nasıl mı namaz kılarım? Bir gülü seyrederim, yıldızları sayarım, yaratılışın güzelliği, onun düzenindeki kusursuzluk karşısında büyülenir, Rabbim’in en güzel eseri olan insanın, onun bilgiye aç beyninin, aşkı aç gönlünün, uyanmış veya tatmin edilmiş tüm duyularının karşısında hayranlığa kapılırım.
Reklam
Sadık Hidayet’in bazı cümleleri akordiyon gibi, okuduğunuzda beyninizde açılıyor ve kat yerlerinden toparlayana kadar bir taraftan okuduğunuz sonraki kısımlar boşluğa gidiyor. Sayfa sayısı az olmasına rağmen birden fazla konuya değinmiş. Yazar o dönemin yönetimini, dine bakış açısını da çok ağır ve cesur bir şekilde eleştirmiş. Kitaptaki kadın tasvirinin dünya, evinin de kafasının içi olabileceğini düşünüyorum. Hem ürpertici hem de merak uyandırıcı bir hikaye. Hayatımdan bir kahpe geçti gitti diyorsanız, okurken kendinizden birşeyler bulacaksınız…
çalışacağım yazmaya, aklımda kalanları, olaylar zincirinden zihnimde kalanları yazmaya. belki genel bir sonuca varırım, hayır, fakat içim rahat eder, inanabilirim kendim. - çünkü benim için hiç önemi yok, inanmış inanmamış başkaları. - lakin tek korkum: yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan
kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum. unutmam mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gozlerim kapansaydi da azar azar uykunun otesine, mutlak hiçliğe gomulebilseydim, varligimi artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım, bir mürekkep damlasinda, bir musiki ahenginde ya da renkli bir ışında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller oyle buyurlerdi ki , hissedilemezin içinde silinir, yok olurlardi. o zaman dilegime kavusurdum.
Reklam