Bir kere inanmanın şehveti başladıktan sonra hakikat olduğuna iman edilen şeyi bütün iştiyaklarıyla yani hasretiyle kucaklayan insanlar gibi sevinçten çıldırıyordum
Eğer insanda ebedî bir bilinç yoksa, eğer her şeyin dibinde yalnızca vahşî bir kargaşa, karanlık tutkularda şekil değiştirerek yüce ya da önemsiz her şeyi üreten bir güç varsa; eğer her şeyin altında akıl sır ermez, doymak bilmez gizli bir boşluk yatıyorsa, yaşam umutsuzluktan başka ne olacaktır?