Yolda olmak ne kadar önemliyse, bazen de sadece durmak gerekiyordu. Sahil kenarında bir bankta, karlı dağlarda bir kulübede, bir meşe ağacının altında ya da mermilerin havada çarpıştığı bir savaşın tam ortasında yavaşlamak gerekiyordu bazen.
Yavaşlamak...
Yavaşlamak...
Yavaşlamak ve kendi köşene çekilip öylece durmak.
Çünkü yürümek düşünmekse, durmak algılamaktı.
Yalnızlıkla bi başına olmak farklı şeyler. Yalnızlığı severim ama bir başına da değilim. O dengeyi kurduğunda yalnızlık çok koymuyor adama. Ama dürüst olmak gerekirse yalnızlık yoruyor beni son zamanlarda. Birşeylere ihtiyaç duyuyorum arkadaş eş dost herhangi bir şey . Dertleşeceğim, konuşabileceğim ..