Orta, iktidar için mücadele ettiği sürece, özgürlük, adalet ve kardeşlik gibi terimler her zaman kullanılmıştı. Ancak günümüzde, insan kardeşliği kavramı, henüz komuta makamında olmayan, ancak yakında oraya geçeceğini ümit eden insanlar tarafından saldırıya uğramaya başladı.
Ortalama bir insanın maddi durumu, birkaç yüzyıl öncesine göre daha iyidir. Ancak hiçbir servet artışı, toplumsal davranışlara yönelik yumuşama ya da yenileşme ve devrim hareketlerinin hiçbir zaman insan eşitliğini bir milimetre daha yakına getirdiği asla görülmemiştir. Alt tabaka için hiçbir tarihi değişiklik, efendilerinin adındaki bir değişiklikten daha fazlasını ifade etmemiştir.
Uzun süreler boyunca yüksekte bulunanlar, iktidarda güven içinde görünürler, ancak her zaman er ya da geç kendilerine olan inançlarını ya da verimli bir şekilde yönetme becerilerini ya da ikisini birden kaybettikleri bir an gelir. Daha sonra özgürlük ve adalet için mücadele ediyormuş gibi davranarak, alt sınıfın desteğini alan orta sınıf tarafından devrilirler. Orta, hedeflerine ulaşır ulaşmaz, alttakileri eski kölelik konumuna geri iter ve kendileri yüksek olur.
Yüksektekilerin amacı bulundukları yerde kalmaktır. Alttakilerin amacı ise, şayet bir amacı varsa -çünkü köle gibi çalışıp didinmekten çok fazla ezildiği için, ağır günlük yaşamı dışında kalan herhangi bir şeyin ara sıra farkına varması alt tabakanın değişmeyen bir özelliğidir.