Acımı taşıyan kap artık kurumuştu. Bu kabın ağır olma
sının sebebi babam mıydı diye düşündüm. Tüm motivasyo
num yitip gitti. Acı duyma yetimi bile kaybetmiştim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim için "insanlar âlemi"
denen yer, her şeye karşın korkunç bir yerdi. Kesinlikle, her
şeyin tek bir hamleyle neticelendiği sevimli bir yer değildi.
Toplum dediği tam olarak neydi? İnsanın çoğulu mu?
Toplum denen şey tam olarak nerede bulunuyordu? Tüm
hayatımı toplumdan korkarak, onu güçlü, ürkütücü ve kor
kutucu bir şey olarak hayal ederek yaşamıştım. Ama Horiki
konuşurken birden anladım.
"Toplum dediğin şey sen değil misin?"
Ah, insanlar birbirleri hakkın
da en temel şeyleri bile bilmiyorlar.
Birbirlerini zerre anlamadan en iyi arkadaş olduklarını
sanıyorlar. Yaptıkları hatayı asla anlamadan sürdürüyorlar
yaşamlarını ve aralarından biri ölünce ardından konuşmal
yaparken ağlıyorlar.